Φωτογραφίες: Christopher Horwood
Όταν ο James Mackie ανέλαβε να μεταμορφώσει αυτό το ακίνητο του 1840, το οποίο είχε απογυμνωθεί από όλα τα χαρακτηριστικά της εποχής, απόλαυσε την ευκαιρία για δημιουργικότητα. Σε συνεργασία με τους πελάτες του, δημιούργησε ένα οικογενειακό σπίτι γεμάτο με ξεχωριστά κομμάτια και μια διακριτική αίσθηση αίγλης της δεκαετίας του 1930.
Ολόκληρο το υπερυψωμένο ισόγειο ήταν ένα μεγάλο, ενιαίο καθιστικό και τραπεζαρία, με μια επιβλητική σύγχρονη μαύρη σκάλα στη μία πλευρά αυτού του χώρου και μια άλλη σκάλα στο μπροστινό μέρος του σπιτιού, ακριβώς στα αριστερά καθώς μπαίνετε, που οδηγούσε στην ανοιχτή κουζίνα του υπογείου. Έπειτα, υπήρχε το γεγονός ότι δεν είχε απομείνει ούτε ένα αρχικό χαρακτηριστικό: τα δάπεδα ήταν βαμμένα μαύρα, ενώ η κουζίνα του υπογείου ήταν γεμάτη σκληρές γραμμές και μάρμαρο. «Ήταν σίγουρα μια πολύ διαφορετική πρόταση στο εσωτερικό από αυτό που φαινόταν έξω» θυμάται ο designer James Mackie.
«Στην πραγματικότητα, ήταν συναρπαστικό να έχουμε έναν κενό καμβά» λέει ο James, του οποίου οι πελάτες του ανέθεσαν την εντολή να δημιουργήσει έναν άνετο, εκλεπτυσμένο χώρο. Η λύση του ήταν να επινοήσει μια οπτική γλώσσα για το σπίτι, εμπνευσμένη από την διακριτική αίγλη του μοντερνισμού των αρχών του 20ού αιώνα. «Έπρεπε να απαλλαγούμε από την περιττή, σκληρή υλικότητα και στη συνέχεια να εισαγάγουμε μια απαλότητα. Γρήγορα έγινε φανερό ότι όλα θα αφορούσαν τα κομμάτια που θα επιλέγαμε, παρά οποιεσδήποτε μεγάλες αρχιτεκτονικές αλλαγές».
