Φωτογραφίες: Matt Kisiday
Η σχεδιάστρια Krysta Gibbons δεν κρύβει την απέχθειά της για τα καινούργια κτήρια, ειδικά για εκείνα που αποκαλεί «γυάλινα κουτιά», τα σπίτια που ξεφυτρώνουν σε ιστορικές γειτονιές με κανένα ίχνος συνοχής. Καθώς επρόκειτο να ξεκινήσει μια μεγάλη ανακαίνιση του σπιτιού της, ένα μεγαλοπρεπές κτήμα στη γειτονιά της κατεδαφίστηκε, ανοίγοντας προς πώληση έξι κορυφαία οικόπεδα στην πόλη. Καθώς η αγορά μετατοπίστηκε, συνειδητοποίησε ότι θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένα κομμάτι αυτού του πολυπόθητου ακινήτου πουλώντας το σπίτι της και ξεκινώντας από το μηδέν.
Η πρόκληση: Θα μπορούσε να επαναπροσδιορίσει την έννοια της «νέας κατασκευής», ταιριάζοντας με τα γειτονικά σπίτια 100 ετών; Για να απαντήσει σε αυτό το ερώτημα, ξεκίνησε από μέσα προς τα έξω, δημιουργώντας μια κάτοψη που μιμούνταν τους εσωτερικούς χώρους εκείνης της περιόδου, δίνοντας παράλληλα στην πενταμελή οικογένειά της τον χώρο για να ζει άνετα.
«Στόχος μου ήταν να αξιοποιήσω όλες τις λειτουργίες των σπιτιών με διπλάσιο μέγεθος, αλλά σε όσο το δυνατό πιο μικρό αποτύπωμα για να αποφύγω την σπατάλη χώρου» λέει η Gibbons. Η δουλειά ξεκίνησε στην κουζίνα. «Αν έχετε αυτό το πραγματικά πολύχρωμο σαλόνι και τραπεζαρία και μετά καταλήξετε σε αυτή την πολύ λευκή, ψυχρή κουζίνα, θα δείχνει κρύα» εξηγεί. «Μια έντονη αισθητική στην κουζίνα επηρεάζει τους άλλους χώρους που την περιβάλλουν».
Το υπόλοιπο σπίτι έχει εξίσου οπτικό ενδιαφέρον και vintage γοητεία με την κουζίνα, με απαλά χρώματα που κυμαίνονται από λεβάντα έως βαθύ πράσινο, δάπεδα με σκακιέρα, αντίκες έπιπλα και 16 ταπετσαρίες που έχουν χρησιμοποιηθεί σε όλη την έκταση.
Ακριβώς έξω από την κουζίνα και το σαλόνι, η βεράντα χρησιμεύει ως εξωτερική επέκταση των χώρων διαβίωσης του σπιτιού. Το κέδρο, τα κιγκλιδώματα και τα βαμμένα διακοσμητικά στοιχεία αντανακλούν την αρχιτεκτονική γλώσσα του εσωτερικού, ενώ τα άνετα καθίσματα και η τραπεζαρία σε προσκαλούν να χαλαρώσεις μετά το δείπνο. «Εκεί καταλήγουμε τις ζεστές νύχτες, με τη μουσική χαμηλή και τα φώτα να αρχίζουν να ανάβουν» λέει ο Gibbons.
Στον κήπο, θα συναντήσεις επίσης και ένα σπιτάκι. Αυτός ο χαριτωμένος χώρος αντικατοπτρίζει το κυρίως σπίτι σε μικρογραφία, μέχρι τις πόρτες και την κεκλιμένη στέγη. Σκοπός του όμως, είναι ξεκάθαρα η διασκέδαση. Κρυμμένο ακριβώς δίπλα στη βεράντα, είναι αρκετά κοντά για να το επιβλέπει κανείς, αλλά αρκετά μακριά για να το νιώθουν τα παιδιά σαν δικό τους. Στο εσωτερικό, το υπόστεγο είναι εμπνευσμένο από μια αίθουσα πρωινού που επισκεπτόταν η Gibbons ως παιδί. Μια κούνια κρέμεται κοντά στα παράθυρα, γλάστρες από τερακότα κοσμούν τους τοίχους και το τραπέζι τέχνης, φτιαγμένο από ένα αναπαλαιωμένο στασίδι εκκλησίας, δένει τον χώρο. «Είναι εξ ολοκλήρου δικό τους. Αλλά μπορεί να βγω κρυφά εκεί με ένα βιβλίο όταν κανείς δεν κοιτάζει».