Φωτογραφίες: Owen Gale
Μέχρι πριν λίγο καιρό στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχαν βάλτοι και γκρεμισμένοι στάβλοι του 19ου αιώνα, μέρος μιας μικρής κατοικίας που τη δεκαετία του 1950 μετατράπηκε σε ένα όχι και τόσο όμορφο μπάνγκαλοου. Επιπλέον, όποιος κι αν ήταν ο ιδιοκτήτης, διαμόρφωσε το σπίτι χωρίς να υπολογίσει καθόλου τη θέα.
Αυτή ακριβώς η τοποθεσία ήταν που κίνησε το ενδιαφέρον του αρχιτέκτονα, Niall McLaughlin, όταν κλήθηκε να αναλάβει την ανακαίνιση. Τα πάντα μέσα στο σπίτι ενώνονται κάτω από τη δομή του, δίνοντας την αίσθηση του αέρα και του φωτός. ”Στόχος ήταν να δημιουργήσουμε έναν στοχαστικό χώρο, που θα έβαζε το τοπίο σε κάδρο και θα έμοιαζε με καταφύγιο παντός καιρού” εξηγεί ο Niall.
Οι τριγωνικοί φεγγίτες δημιουργούν ένα παιχνίδι με το φως που τραβά την προσοχή, βάζοντας στο επίκεντρο τη συλλογή βιβλίων και κεραμικών των ιδιοκτητών. Το ξύλο επιβάλλεται σε όλα τα δωμάτια, κάνοντας το σπίτι ένα με το τοπίο. Στο εξωτερικό του, όμως, το ξύλο συνυπάρχει με τον χαλκό κάνοντας το σπίτι πιο ανθεκτικό.
