Φωτογραφία: Tiny Home Tours
Πριν από περίπου 15 χρόνια, ο πατέρας της Kat έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία 54 ετών. Ένα βράδυ ξύπνησε απότομα, με έντονη τη σκέψη ότι δεν θα ζούσε για πάντα. Η Kat ζούσε μια άνετη ζωή. Είχε ένα σπίτι στα προάστια και μια ευχάριστη δουλειά στην πόλη, την οποία διατηρούσε επί 10 χρόνια. Όμως, εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησε ότι πολλές από αυτές τις ανέσεις δεν την εξυπηρετούσαν πλέον.
Παραιτήθηκε από τη δουλειά της, πούλησε το σπίτι της και ξεκίνησε μια περιπλάνηση. Ταξίδεψε, αγόρασε μια απομονωμένη καλύβα εκτός δικτύου όπου έζησε για περίπου δύο χρόνια, πέρασε μερικούς μήνες σε ένα σκάφος και έζησε σε ένα τροχόσπιτο. Κάθε τέτοια αλλαγή τής δίδαξε ότι, όταν απαλλάσσεσαι από τα υπάρχοντά σου, συνειδητοποιείς τι είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι.
Πριν από περίπου έναν χρόνο, μια φίλη μίλησε στην Kat για αυτό το μικροσκοπικό σπίτι, στο οποίο μετακόμισε μαζί με τον σκύλο της. Η ενοικίαση τής έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσει αρχικά τη διαβίωση σε έναν τέτοιο χώρο, ο οποίος αποδείχθηκε πολύ πιο άνετος από ένα σκάφος ή ένα τροχόσπιτο. Προσφέρει μια αίσθηση σταθερότητας, γείωσης και μόνιμης εγκατάστασης.
Όταν έφτασε πρώτη φορά, το σπίτι ήταν άδειο και η ίδια διέθετε ελάχιστα πράγματα. Παρήγγειλε έπιπλα κατάλληλα για μικροσκοπικά σπίτια μέσω διαδικτύου και επέλεξε κομμάτια έχοντας κατά νου τη φιλοξενία άλλων ατόμων, όπως ένα μικρό τραπέζι και καρέκλες. Το σημαντικότερο μάθημα που πήρε είναι να αφήνει ελεύθερο χώρο, παρόλο που αυτό δεν αποτελεί το πρώτο ένστικτο σε ένα μικρό σπίτι.
Στον επάνω όροφο, ένας κανονικός τοίχος χωρίζει την κρεβατοκάμαρα της από το σαλόνι, δίνοντας στον χώρο την αίσθηση κανονικού σπιτιού και όχι απλώς ενός ενιαίου διαμερίσματος. Ένα δεύτερο πατάρι φιλοξενεί τον εξοπλισμό της για δραστηριότητες στη φύση, ενώ λειτουργεί και ως κρεβάτι για τους τολμηρούς επισκέπτες που είναι πρόθυμοι να ανέβουν τη σκάλα.