Φωτογραφίες: Rachel Nasvik
«Δεν φανταζόμουν ποτέ, ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα, ότι θα μετακόμιζα σε αυτό το διαμέρισμα. Κι όταν τελικά μετακόμισα, υποτίθεται ότι θα ήταν μόνο για ένα μεταβατικό διάστημα» εξηγεί η σεφ και συγγραφέας Lily Starbuck, αναφερόμενη στο διαμέρισμα που νοικιάζει στο Μπρούκλιν.
Αρχικά, το διαμέρισμα στον τρίτο όροφο προοριζόταν ως προσωρινή λύση για τη Lily, στο διάστημα μεταξύ της πώλησης της επιχείρησής της στο Fishers Island της Νέας Υόρκης και της μελλοντικής της εγκατάστασης και εργασίας στην Ιρλανδία. Έχει περάσει όμως ενάμιση χρόνος και εκείνη δεν σκοπεύει να φύγει σύντομα. Επιπλέον, ο χώρος έχει ιδιαίτερη σημασία για την ίδια και την οικογένειά της: το κτήριο ανήκει στη μητέρα της, στο συγκεκριμένο διαμέρισμα έμεναν παλαιότερα φίλοι της, ενώ η ίδια μεγάλωσε στο διαμέρισμα όπου εξακολουθεί να μένει η μητέρα της.
Αν και επρόκειτο απλώς για ένα προσωρινό κατάλυμα μέχρι να βρει κάτι πιο μόνιμο, η Lily ξεκίνησε αμέσως εργασίες στο σχεδόν ανέγγιχτο διαμέρισμα. «Όπως συνηθίζω να κάνω, δεν περιορίστηκα σε μια απλή μετακόμιση» λέει χαρακτηριστικά. «Ασχολήθηκα με το διαμέρισμα για τρεις συνεχόμενους μήνες. Κάναμε μικρές ανακαινίσεις, βάψαμε, τοποθετήσαμε καινούργια φωτιστικά, νεροχύτες κ.λπ., και μετέτρεψα τον χώρο σε ένα πραγματικό σπίτι. Δεν μπορώ να κάνω κάτι πρόχειρα ή προσωρινά. Ακόμα κι αν πρόκειται να μείνω κάπου μόνο για λίγες εβδομάδες, βάζω όλη μου την ψυχή. Πρέπει να είναι άνετος χώρος και να δίνει την αίσθηση του σπιτιού».
Όταν η Lily μετακόμισε, οι φίλοι της σχολίασαν ότι ο χώρος περίπου 46 τετραγωνικών μέτρων θα ήταν πολύ στενός. Ωστόσο, ερχόμενη από ένα μικρό σπίτι 29 τετραγωνικών μέτρων, ένιωσε ότι αυτός ο χώρος ήταν… πολυτελής. Επιπλέον, η Lily και ο πατέρας της ανέλαβαν ένα μεγάλο έργο: τη δημιουργία ειδικά κατασκευασμένων ανοιχτών ραφιών που εκτείνονται στο μεγαλύτερο μέρος του διαμερίσματος.
Κάπως ασυνήθιστα, η Lily προτιμά τα ανοιχτά ράφια και η ίδια εκπλήσσεται που δεν αφαίρεσε τα κλειστά ντουλάπια στην κουζίνα (όπου, αυτή την περίοδο, γυρίζει μια εκπομπή μαγειρικής). Τα ειδικά κατασκευασμένα ράφια, σε συνδυασμό με την αποφυγή «παραδοσιακών» επίπλων έκαναν το διαμέρισμα να δείχνει πιο ευρύχωρο και προσέφεραν έναν διαφορετικό τρόπο αποθήκευσης.
