Φωτογραφία: HBO
Το κατάλευκο διαμέρισμα είναι συνώνυμο της απόλυτης πολυτέλειας. Η Caroline Bessette-Kennedy, στο μινιμαλιστικό διαμέρισμά της στη Νέα Υόρκη, αποτελεί ίσως την απόλυτη ενσάρκωση αυτής της καθαρής και γαλήνιας κομψότητας… και, όπως φαίνεται, δεν την απασχολούσε καθόλου αυτό που για τους υπόλοιπους από εμάς θα ήταν ένας διαρκής φόβος: η ”απειλή” να λερωθεί με το οτιδήποτε.
Μια παλέτα που βασίζεται αποκλειστικά στο λευκό κάνει έναν χώρο να δείχνει μεγαλύτερος, φωτεινότερος, καθαρότερος, σχεδόν σαν σύννεφο. Το λευκό διαχέει το φως και δημιουργεί «χώρο για ανάσα», ακόμα και στο πιο μικρό διαμέρισμα. Θεωρητικά, αποτελεί τον ιδανικό, «λευκό καμβά». Ωστόσο, παρόλο που το λευκό θεωρείται εντελώς ουδέτερο, προκαλεί έντονες διχογνωμίες στον κόσμο της εσωτερικής διακόσμησης. Κάποιοι το βλέπουν ως γαλήνιο και εκλεπτυσμένο, ενώ άλλοι το θεωρούν βαρετό ή αποστειρωμένο.
Ίσως αυτό συμβαίνει επειδή, όταν σκεφτόμαστε το λευκό, συχνά φανταζόμαστε το «απόλυτο, λαμπερό λευκό», μια απόχρωση που έχουμε συνηθίσει να θεωρούμε ανιαρή, που θυμίζει περισσότερο αίθουσα αναμονής σε ιατρείο. Όμως, το λευκό είναι στην πραγματικότητα ένα ολόκληρο φάσμα: αποχρώσεις που παραπέμπουν σε κιμωλία, κρέμα, σοβά, όστρακο ή απαλό ρόδινο. Για παράδειγμα, η εταιρεία Farrow & Ball διαθέτει περισσότερες από 20 αποχρώσεις στη συλλογή της με λευκά χρώματα, με ονόματα όπως «Tallow», «Salt», «Clunch» και «Au Lait». Το σωστό λευκό μπορεί να είναι κομψό και να προσφέρει μια αίσθηση ζεστασιάς και αγκαλιάς. Το λάθος λευκό, αντίθετα, μπορεί να κάνει έναν χώρο να θυμίζει μια ατελείωτη νύχτα σε τμήμα επειγόντων περιστατικών.
Για τη διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων Flossie Hughes, το λευκό είναι «ο τέλειος καμβάς για τη διακόσμηση ενός χώρου. Δεν απαιτεί να τραβήξει την προσοχή, ούτε ανταγωνίζεται τα έπιπλά σας». Εκτιμά την πρακτικότητα μιας λευκής χρωματικής παλέτας, καθώς και το πώς μπορεί να κάνει έναν χώρο να φαίνεται πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι αν είχε χρησιμοποιηθεί κάποιο πιο έντονο χρώμα. Το μυστικό, λέει η ίδια, είναι να επιλέξει κανείς τη σωστή απόχρωση: «το λευκό δεν χρειάζεται να είναι βαρετό, μπορεί να είναι δυναμικό και φρέσκο. Απλώς χρειάζεσαι το κατάλληλο».
Το διαμέρισμα της Donna Karan στο Μανχάταν, με την αισθητική «ζεν» και τους λευκούς τόνους –το οποίο φωτογραφήθηκε για τη Vogue το 2004– αποτελεί, κατά τη γνώμη της Flossie, το ιδανικό παράδειγμα ενός εντυπωσιακού λευκού σπιτιού. «Είναι τόσο διαχρονικό, που θα μπορούσε να έχει φωτογραφηθεί ακόμα και την περασμένη εβδομάδα». Αυτό που αποτρέπει την αίσθηση της αποστειρωμένης ατμόσφαιρας είναι η αντίθεση που δημιουργούν τα σκουρόχρωμα ξύλινα στοιχεία και οι μαύρες λεπτομέρειες με το ανοιχτόχρωμο φόντο. Και, όπως παρατηρεί η Flossie «κάθε έπιπλο έχει κερδίσει επάξια τη θέση του στον χώρο».
Ωστόσο, προσθέτει, σε έναν λευκό χώρο τα έπιπλα επωμίζονται μεγαλύτερο μέρος της αισθητικής ευθύνης και κάθε μικρή λεπτομέρεια αποκτά σημασία – δεν υπάρχει πού να «κρυφτεί» ένας μέτριος καναπές ή ένα φθηνό τραπέζι. Το ενδιαφέρον στοιχείο, λέει η ίδια, προκύπτει από την ένταξη αντικειμένων που φέρουν το αποτύπωμα του χρόνου και διαθέτουν χαρακτήρα, σε συνδυασμό με μερικά μικρότερα, οπτικά ελκυστικά αντικείμενα, τα οποία ξεχωρίζουν έντονα πάνω στο λιτό, λευκό φόντο.
Για την Katarina Krebs και άλλους, η υιοθέτηση της «λευκής αισθητικής» απαιτεί την τήρηση ορισμένων κατευθυντήριων γραμμών. Η πρώτη είναι ότι οι λευκοί τοίχοι χρειάζονται υφή και χωρίς αυτήν, ακόμη και το πιο όμορφο δωμάτιο μπορεί να φαντάζει επίπεδο. Το λινό, ο σοβάς, οι σκιές, ακόμα και το φυσικό φως, επηρεάζουν την αίσθηση που αποπνέει ένας λευκός χώρος την αυγή, το μεσημέρι και το σούρουπο.
Η δεύτερη είναι ότι η ζωή του ατόμου που κατοικεί στον χώρο πρέπει να είναι απολύτως εμφανής. Η Katarina γεμίζει το λευκό διαμέρισμά της με vintage αντικείμενα που απέκτησε κατά τη διάρκεια των ταξιδιών της: πολύχρωμα βάζα, βιβλία και αντικείμενα που είχε κρατήσει η μητέρα της από τα παιδικά της χρόνια. «Μου αρέσει να διακοσμώ με βιβλία και διάφορα τυχαία αντικείμενα» λέει η ίδια. Είναι ακριβώς αυτές οι βαθιά προσωπικές, ελαφρώς απρόσμενες λεπτομέρειες που εμποδίζουν το λευκό διαμέρισμα να μετατραπεί σε εκθεσιακό χώρο.