Το Εδιμβούργο έχει πολλά να προσφέρει. Πέραν της ασύγκριτης ενέργειας που σε γεμίζει πριν καν τον καταλάβεις, τα μνημεία και τα σημεία ενδιαφέροντος είναι αρκετά. Παρ’ όλα αυτά, ένα από τα λίγοτερα γνωστά μού κίνησε την περιέργεια, κι αυτό είναι το Calton Hill.
Είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του Εδιμβούργου, όχι μόνο για την πανοραμική θέα που προσφέρει (αν βρεθείς εκεί, θα συναντήσεις κόσμο να μαζεύεται κοντά στην ώρα του ηλιοβασιλέματος), αλλά και για τη μοναδική συγκέντρωση ιστορικών μνημείων και αρχιτεκτονικών έργων στην κορυφή του. Η σημερινή του μορφή διαμορφώθηκε κυρίως στις αρχές του 19ου αιώνα, όταν η περιοχή εντάχθηκε στα σχέδια επέκτασης της πόλης και αντιμετωπίστηκε ως ένας χώρος όπου η αρχιτεκτονική θα μπορούσε να συνυπάρξει με το φυσικό τοπίο.
Στο κέντρο αυτού του αρχιτεκτονικού τοπίου ξεχωρίζει το National Monument, σχεδιασμένο από τους Charles Robert Cockerell και William Henry Playfair ως φόρος τιμής στους Σκωτσέζους στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους στους Ναπολεόντειους Πολέμους. Εμπνευσμένο από τον Παρθενώνα της Αθήνας, το μνημείο άρχισε να κατασκευάζεται το 1826, όμως τα χρήματα εξαντλήθηκαν και το έργο εγκαταλείφθηκε μόλις τρία χρόνια αργότερα, αφήνοντας πίσω του τις χαρακτηριστικές δωρικές κολόνες. Η ανολοκλήρωτη μορφή του, που κάποτε θεωρήθηκε αποτυχία, έχει πλέον γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ταυτότητας του Calton Hill και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα στοιχεία του skyline του Εδιμβούργου.
Βρεθήκαμε στο Calton Hill απόγευμα και το πρώτο σοκ ήταν το πόσος κόσμος βρισκόταν εκεί σε μια ώρα που δεν ήταν κοντά στη δύση του ήλιου. Το δεύτερο σοκ, ήταν το ύψος της βάσης του μνημείου. Δεν υπήρχε σκαλί, η βάση ήταν γεμάτη από ανθρώπους που απολάμβαναν τον δροσερό καιρό, τη θέα και τις φωτογραφίες, και όλοι είχαν ανέβει από μια πέτρα που χρησιμοποιούσαν σαν σκαλί. Σαν άνθρωπος με κάποια υψοφοβία, πήρα τον χρόνο μου. Όταν αποφάσισα επιτέλους να ανέβω, χρειάστηκα ακόμα λίγο χρόνο να σταθώ όρθιος.
Όταν τα κατάφερα, όμως, η αίσθηση από εκεί πάνω ήταν μοναδική.
Η καλλιτεχνική και αρχιτεκτονική αξία του, ωστόσο, δεν περιορίζεται στο National Monument. Εδώ βρίσκονται επίσης το Dugald Stewart Monument, έργο του Playfair του 1831, εμπνευσμένο από το Μνημείο του Λυσικράτη στην Αθήνα, καθώς και το Nelson Monument, ένας ιδιαίτερος πύργος του Robert Burn που θυμίζει ανεστραμμένο τηλεσκόπιο και ανεγέρθηκε προς τιμήν του ναυάρχου Horatio Nelson. Παράλληλα, το συγκρότημα του παλιού και του νέου αστεροσκοπείου συνδέει την αρχιτεκτονική με την επιστήμη και την αστρονομία.
Έτσι, το Calton Hill λειτουργεί σχεδόν σαν υπαίθρια έκθεση τέχνης, όπου μνημεία, γλυπτική, νεοκλασικές αναφορές και το φυσικό τοπίο συνθέτουν ένα από τα πιο χαρακτηριστικά αστικά σκηνικά της Σκωτίας.
_______________
Κείμενο / Φωτογραφίες:
Νάκης Αντωνίου
Αρχισυντάκτης My Place
@theboyvoyage