Φωτογραφία: The Local Project
Τα απρόσμενα στοιχεία στο σπίτι του αρχιτέκτονα Steven Harris στη Νέα Υόρκη αποκαλύπτουν μια βαθιά προσωπική προσέγγιση της αρχιτεκτονικής, όπου οικογενειακές ιστορίες, συλλεκτικά αντικείμενα και η εκτίμηση για τον τρόπο που οι άλλοι βλέπουν τον κόσμο διαμορφώνουν ένα λοφτ στην περιοχή Tribeca.
Σε όλο το σπίτι, προσωπικά αντικείμενα αποκαλύπτουν πτυχές της οικογενειακής ιστορίας. Πορτρέτα φιλοτεχνημένα από τη μητέρα του Lucien Rees Roberts συνυπάρχουν με το αγγλικό πτυσσόμενο τραπέζι του 17ου αιώνα που ανήκε στη γιαγιά του και ένα καβαλέτο που κατασκευάστηκε αρχικά για τον παππού του. Το καβαλέτο, το οποίο εξακολουθεί να χρησιμοποιείται για τη δημιουργία πορτρέτων, είναι τοποθετημένο σε σημείο που επιλέχθηκε για το φυσικό του φως.
Αυτά τα συλλεκτικά κομμάτια αποτελούν βασικό στοιχείο της ιδιαίτερης ταυτότητας του σπιτιού. Η τραπεζαρία και η βιβλιοθήκη αναδεικνύουν περαιτέρω αυτή τη φιλοσοφία. Ο συνδυασμός των δύο χώρων επιτρέπει στα βιβλία να γίνουν μέρος της εμπειρίας της συνάθροισης, προσφέροντας σε όσους κάθονται στο τραπέζι κάτι να ανακαλύψουν, να ξαναδούν ή να συζητήσουν.
Στα υπόλοιπα σημεία του διαμερίσματος, οι αρχιτεκτονικές παρεμβάσεις είναι σκόπιμα διακριτικές. Ένας διάδρομος με καθρέφτες, που συνδέει τη βιβλιοθήκη με το υπνοδωμάτιο, διοχετεύει φως σε αυτό που διαφορετικά θα ήταν το πιο σκοτεινό τμήμα του διαμερίσματος. Η αρχιτεκτονική παρέχει το πλαίσιο, αλλά οι πίνακες, τα έπιπλα, οι οικογενειακές φωτογραφίες και οι καθημερινές συνήθειες είναι αυτά που προσδίδουν στο σπίτι την ταυτότητά του.