Φωτογραφίες: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO
«Αυτό το σπίτι αντανακλά την ψυχή μου» λέει ο Θωμάς Ντάβανος για το διαμέρισμά του στον Άγιο Δημήτριο. Και δεν έχουμε κανένα λόγο να διαφωνούμε.
Το σπίτι του Θωμά είχε μια ιστορία που άξιζε να ειπωθεί. Το διαμέρισμα των 90 τετραγωνικών στον Άγιο Δημήτριο ήταν το σπίτι του παππού του. Όταν το κληρονόμησε, βρισκόταν σε κακή κατάσταση. Πατώματα, τοίχοι, μπάνιο, κουζίνα, ακόμη και ο μικρός κήπος, ήταν όλα αφημένα, χρειάζονταν δουλειά. Έτσι, αποφάσισε να το ξαναχτίσει με τον δικό του τρόπο. Με προσωπική εργασία, υπομονή και πολλή αγάπη ανακαίνισε κάθε γωνιά του, δημιουργώντας έναν χώρο που τον εκφράζει απόλυτα.
«Αυτό το σπίτι αντανακλά την ψυχή μου» λέει. Δεν είναι από τους ανθρώπους που κυνηγούν τις τάσεις. Προτιμά να φτιάχνει έναν χώρο που μεγαλώνει μαζί του, αποκτώντας χαρακτήρα χρόνο με τον χρόνο.
Μπαίνοντας στο καθιστικό, αντιλαμβάνεσαι αμέσως ότι εδώ η αισθητική είναι ελεύθερη, προσωπική και γεμάτη αναφορές. Ένας πράσινος βελούδινος Chesterfield καναπές κυριαρχεί στον χώρο, ενώ τα πολύχρωμα χαλιά Missoni ζεσταίνουν το ξύλινο πάτωμα και δίνουν ένταση στη γήινη παλέτα του σπιτιού. «Στα χαλιά αν κάνεις εκπτώσεις έχεις καταστρέψει το σύνολο του σπιτιού. Πρέπει να ξέρεις σε τι είναι απαραίτητο να δίνεις λεφτά και πού μπορείς να το κλέψεις».
Στους τοίχους, διακοσμητικά πιάτα Versace, πίνακες, φωτογραφίες και μικρά έργα τέχνης συνθέτουν ένα προσωπικό κολάζ αναμνήσεων, χωρίς να προσπαθούν να εντυπωσιάσουν. Το ίδιο σεμνός είναι και ο Θωμάς. «Δεν θα σου πω τι είναι το ένα και τι το άλλο. Δεν είμαι και κανένας συλλέκτης» λέει γελώντας. «Έρχεσαι στο ταπεινό μου σπίτι και έτσι θέλω να είναι, όπως και η ψυχοσύνθεσή μου. Δεν αγαπώ τον θόρυβο, το φαίνεσθαι και την επίδειξη».
Αγαπά όμως τα αντικείμενα που έχουν ιστορία. Βρίσκει ενδιαφέρον στα αντικείμενα που ξεχωρίζουν με κάποιον τρόπο, σε εκείνα που κάποτε κάποιος πέταξε. «Πολλά από τα έπιπλα και τα διακοσμητικά τα έχω βρει στον δρόμο» μου λέει. Αυτή η λογική της επαναχρησιμοποίησης δεν έχει να κάνει μόνο με την αισθητική αλλά και με την ιδέα ότι κάθε αντικείμενο μπορεί να αποκτήσει ξανά αξία, αρκεί κάποιος να το κοιτάξει με διαφορετικό μάτι.
Η τραπεζαρία είναι ίσως ο πιο ζωντανός χώρος του σπιτιού. Ένα μεγάλο ξύλινο τραπέζι δεσπόζει στο κέντρο, πλαισιωμένο από λευκές καρέκλες, ενώ γύρω του αναπτύσσεται όλη η καθημερινότητα του Θωμά. Δεν είναι από εκείνα τα τραπέζια που στρώνονται μόνο στις γιορτές. Είναι ένα τραπέζι που χρησιμοποιείται σχεδόν κάθε εβδομάδα.
Σε μια εποχή που πολλά σπίτια μοιάζουν σχεδιασμένα αποκλειστικά για να φωτογραφηθούν και να ανέβουν στα social, το σπίτι του Θωμά δείχνει το ακριβώς αντίθετο. Δεν κρύβει τις ατέλειές του, δεν προσπαθεί να αποδείξει τίποτα, δεν ακολουθεί πιστά κάποια σχολή.
ΠΗΓΗ: LIFO