Φωτογραφίες: Malesherbes
Όταν η Giulia Felicani, η ιταλικής καταγωγής συνιδρύτρια του πρακτορείου επικοινωνιών Com & Stories, μετακόμισε από το Λονδίνο στο Παρίσι με τον Γάλλο σύντροφό της Hughes, οραματίστηκε να εγκατασταθεί σε ένα αυθεντικό παριζιάνικο μοντέρνο σπίτι. «Όταν φανταζόμουν να ζω εδώ, φανταζόμουν όμορφα γείσα, γενναιόδωρες αναλογίες, ψηλά ταβάνια και μια αίσθηση διαχρονικής κομψότητας» λέει η ίδια. Αν υπάρχει μια γειτονιά που ενσαρκώνει όλα αυτά, αποτυπώνοντας την ουσία της διακόσμησης σε παριζιάνικο στιλ, αυτή είναι το 8ο διαμέρισμα – μια περιοχή που συνδέεται από καιρό με την αστική κληρονομιά της πόλης και αξιοθέατα όπως η La Madeleine και η Όπερα Garnier.
Το Λονδίνο, ωστόσο, δεν έφυγε τόσο εύκολα από τη Felicani. Αντίθετα, επηρέασε πολλές στυλιστικές αποφάσεις που πήρε μαζί με τη Charlotte Petit, ιδρύτρια της ARGIA Architecture, γνωστή για την αισθητηριακή και επιμελητική της προσέγγιση στους χώρους.
«Η ζωή στο Λονδίνο με έμαθε να αγκαλιάζω το χρώμα, την προσωπικότητα και τις τολμηρές επιλογές σχεδιασμού» λέει η Felicani. «Οι εσωτερικοί χώροι του Λονδίνου συχνά περιορίζονται λιγότερο από τις συμβάσεις και είναι πιο πρόθυμοι να αναλάβουν ρίσκα». Αυτοί οι ”κίνδυνοι” είναι ορατοί σε όλο το σπίτι, στις λακαρισμένες και καθρεφτισμένες επιφάνειες που λειτουργούν και ως αρχιτεκτονικά εργαλεία, επεκτείνοντας τις προοπτικές και πολλαπλασιάζοντας το φως, στους απροσδόκητους συνδυασμούς υλικών, στα σχήματα που εκπλήσσουν.
Αλλά πρώτα, εξέτασε προσεκτικά τη ροή του διαμερίσματος. «Προηγούμενες παρεμβάσεις είχαν κατακερματίσει ορισμένους από τους χώρους και είχαν μειώσει τη σαφήνεια της αρχικής διάταξης. Εδώ, έδωσα ιδιαίτερη προσοχή στην ποιότητα του φωτός, την κυκλοφορία μεταξύ των δωματίων και τις οπτικές συνδέσεις σε όλο το διαμέρισμα».
Η είσοδος λειτουργεί ως πρόλογος: μια αψίδα με καθρέφτη που επεκτείνει αμέσως τις προοπτικές και δημιουργεί μια απροσδόκητη αίσθηση βάθους. Αυτό που ακολουθεί είναι μια οικεία αίθουσα υποδοχής και στη συνέχεια, στην καρδιά του σπιτιού, μια κουζίνα σε βαθύ πράσινο με ένα μεγάλο κρεμαστό φωτιστικό να αιωρείται από πάνω. Το σαλόνι προσφέρει μια πιο ήπια αντίθεση: καμπύλες, μια πιο ήρεμη παλέτα και μια συλλογή έργων τέχνης που αναπνέει. Η τραπεζαρία αλλάζει ξανά την ατμόσφαιρα: πλουσιότερα υλικά, ένα γλυπτό μαρμάρινο τραπέζι, κομψό και ταυτόχρονα τολμηρό.
Ένα πρωτότυπο αρχιτεκτονικό στοιχείο που ήταν ανένδοτοι στη διατήρηση ήταν οι τοιχογραφίες στο κύριο υπνοδωμάτιο. Εν μέρει κρυμμένες με την πάροδο του χρόνου, η αποκατάστασή τους έγινε μια από τις καθοριστικές χειρονομίες του έργου. «Αναδιοργανώσαμε ολόκληρο τον χώρο γύρω από την οροφή αντί να τον αντιμετωπίσουμε ως διακοσμητικό στοιχείο» εξηγεί ο Felicani. Ακόμη και οι ειδικά κατασκευασμένες ντουλάπες σχεδιάστηκαν ώστε να παραμένουν ανοιχτές στην κορυφή, ώστε η τοιχογραφία να μπορεί να εκτιμηθεί στο σύνολό της.
«Αυτό που βρίσκω τόσο όμορφο σε αυτές τις ιστορικές λεπτομέρειες είναι ότι κουβαλούν μνήμη» λέει. «Μας συνδέουν με τους ανθρώπους που έζησαν εδώ πριν και μας υπενθυμίζουν ότι η αρχιτεκτονική είναι πάντα μέρος μιας μεγαλύτερης κληρονομιάς».
