Φωτογραφία: Never Too Small
Το έργο των Javier Onrubia και Jorge Gabaldón υποδηλώνει ότι σε μικρά σπίτια, οι εσωτερικοί τοίχοι μπορεί να μην είναι πλέον απαραίτητοι. «Ενδιαφερόμαστε να επανεξετάσουμε τον οικιακό χώρο, όχι μέσω των παραδοσιακών χωρισμάτων, αλλά μέσω μεγάλων επίπλων που γίνονται αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά» λένε οι αρχιτέκτονες και συνιδρυτές του JOTAJOTA+. Αυτή η αρχή εφαρμόζεται στην πράξη στο Chromatic Home, ένα διαμέρισμα 60 τετραγωνικών μέτρων στη Μαδρίτη. Η περιγραφή τους για το διαμέρισμα έβλεπε τόσο στο παρελθόν όσο και στο μέλλον. Ο πελάτης ήθελε να εισαγάγει θεατρικές πινελιές και τολμηρό σχεδιασμό στο σπίτι χωρίς να σβήσει την ιστορία του. Έπρεπε να υποστηρίζει την απομόνωση και τη δημιουργικότητα, αλλά να παραμένει προσαρμόσιμο για μικρές συγκεντρώσεις. Σε ένα κτήριο της δεκαετίας του 1930, το σπίτι είχε δει μόνο μία ανακαίνιση από τη δεκαετία του 1970. Η διαρρύθμισή του ακολούθησε ένα τυπικό σχέδιο διαδρόμου των αρχών του 20ού αιώνα, με έναν κεντρικό διάδρομο που χώριζε μικρά κλειστά δωμάτια για διαβίωση, ύπνο και τραπεζαρία. Ο χώρος ήταν κατακερματισμένος και αναποτελεσματικός, αλλά γεμάτος δυνατότητες.
Στο κέντρο του διαμερίσματος βρίσκεται ένας κόκκινος όγκος. Στεγάζοντας την κουζίνα και συνδεόμενος απευθείας με την τραπεζαρία και το καθιστικό, λειτουργεί ως κεντρικός χώρος και όχι ως ξεχωριστό δωμάτιο. Με φινίρισμα σε κόκκινο στο εξωτερικό και ματ κόκκινα ψηφιδωτά πλακάκια στο εσωτερικό, κρύβει το ψυγείο και την εστία, επιτρέποντας στην κουζίνα να λειτουργεί ως γλυπτό έπιπλο όσο και ως χώρος εργασίας. Όπως αναφέρει ο Gabaldón, «Η κουζίνα είναι η καρδιά του σπιτιού. Είναι κεντρικής σημασίας για τον τρόπο ζωής του πελάτη και ήθελε να είναι και το κύριο γεγονός του σπιτιού του».
Ο μπλε όγκος προσδίδει ευελιξία στο διαμέρισμα, προσφέροντας έναν πολυχρηστικό χώρο που προσαρμόζεται στις ανάγκες του πελάτη. Μπορεί να χρησιμεύσει ως γραφείο, χώρος ανάγνωσης ή υπνοδωμάτιο επισκεπτών, κλείνοντας με συρόμενα χωρίσματα από παγωμένο γυαλί όταν απαιτείται ιδιωτικότητα. Ενσωματωμένος αποθηκευτικός χώρος είναι ενσωματωμένος σε όλους τους χώρους, συμπεριλαμβανομένης μιας εσοχής για έναν μελλοντικό καναπέ-κρεβάτι.
Τέλος, ο πράσινος όγκος χρησιμεύει ως όριο μεταξύ των κοινωνικών χώρων του σπιτιού και των πιο ιδιωτικών. «Στο βάθος, στην πιο ιδιωτική γωνία του διαμερίσματος, τοποθετήσαμε τον πράσινο όγκο που στεγάζει την ντουλάπα του πελάτη, τον χώρο πλυντηρίου, το μπάνιο και την κρεβατοκάμαρα» εξηγεί ο Gabaldón. Η αρχική πόρτα του μπάνιου διατηρήθηκε και βάφτηκε πράσινη για να ενσωματωθεί στον όγκο, με τη χάλκινη λαβή της, κατασκευασμένη πριν από χρόνια από τον παππού του πελάτη, να διατηρείται ως συναισθηματική λεπτομέρεια. Πίσω από αυτόν τον όγκο, μια κάψουλα ντους με κίτρινα πλακάκια ακτινοβολεί μια έκρηξη χρώματος που δημιουργεί αντίθεση.