Φωτογραφίες: Guillaume Benoît / Galerie Kugel
Η ιστορία μας ξεκινά στην πόλη Λιμόζ, όπου, κατά τον Μεσαίωνα, αρκετές οικογένειες άρχισαν να κατασκευάζουν σκεύη με επικάλυψη σμάλτου. Η κεντρική γαλλική πόλη βρισκόταν στο δρόμο προς την Ισπανία και την Ιταλία, η οποία προμήθευε τη Λιμόζ με πρώτες ύλες – χαλκό και γυαλί – και πελάτες, αρχικά με τη μορφή της Καθολικής Εκκλησίας. Ο Εκατονταετής Πόλεμος και αρκετές επιδημίες βουβωνικής πανώλης διέκοψαν την παραγωγή, αλλά στις αρχές του 16ου αιώνα το σμάλτο της Λιμόζ αναβίωσε.
Τώρα, μετά από 10 χρόνια έρευνας, η Galerie Kugel με έδρα το Παρίσι έχει συγκεντρώσει περισσότερα από 70 σμάλτα της Λιμόζ της Αναγέννησης σε μια έκθεση με τίτλο «Immarcescible», η οποία διαρκεί μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου.
Το όνομα σημαίνει άφθαρτο, άφθαρτο, διαρκές. «Αν ένα κομμάτι είναι σε καλή κατάσταση, φαίνεται όπως ήταν την ημέρα που βγήκε από τον κλίβανο» λέει η Laura Kugel, η οποία είναι στην έκτη γενιά της οικογένειάς της που διευθύνει την γκαλερί. Το σμάλτο της Λιμόζ αναφέρεται συγκεκριμένα σε μια τεχνική που χρησιμοποιεί χαλκό ως βάση (άλλα σμάλτα μπορεί να ενσωματώνουν ασήμι ή χρυσό στις βάσεις τους). Οι πρώτοι τεχνίτες της Λιμόζ σκάλιζαν σχέδια απευθείας σε χάλκινες φόρμες – πιάτα και πλάκες, καλυμμένα κύπελλα, κουτάλια και μπολ – γεμίζοντας κάθε κοιλότητα με χρωματιστή υαλόμαζα. «Είναι σαν αλχημεία», λέει η Kugel.
Τον 16ο αιώνα, οι τεχνίτες άρχισαν να εφαρμόζουν το σμάλτο απευθείας σε λείες χάλκινες επιφάνειες και το έργο τους «έγινε πιο ελεύθερο και δεξιοτεχνικό». Οι σκηνές που απεικονίζονται επίσης μετακινήθηκαν πέρα από το καθαρά θρησκευτικό σε ένα ευρύτερο φάσμα εικονογραφίας, από το κοσμικό έως το μυθολογικό.
Ήταν η πώληση 30 έργων της Λιμόζ από τον Hubert de Givenchy στον πατέρα και τον θείο της Laura (στις αρχές της δεκαετίας του 1990) που έφερε σταθερά την τέχνη στην τροχιά των γκαλερί. Αν και τα Λιμόζ δεν ήταν δημοφιλείς εκείνη την εποχή, οι Kugels κατάφεραν να πουλήσουν αμέσως ολόκληρη τη συλλογή στον Pierre Bergé, τον συνεργάτη του Yves Saint Laurent. Το 2009 η οικογένεια Kugel αγόρασε πίσω μέρος αυτού του θησαυρού, συμπεριλαμβανομένης της εξαιρετικά σπάνιας υπηρεσίας Chaspoux, και πούλησε τα κομμάτια πρώτα σε έναν Ιταλό συλλέκτη και στη συνέχεια στον Sheikh Hamad Al Thani του Κατάρ, ο οποίος δημιούργησε το δικό του cabinet des émaux – ένα μικρό δωμάτιο στο Hôtel de la Marine στο Παρίσι αφιερωμένο εξ ολοκλήρου σε σμάλτα.
Στο “Immarcescible”, καλοδιατηρημένα κομμάτια από τη συλλογή της Givenchy θα είναι διαθέσιμα προς πώληση μέσω της γκαλερί για τέταρτη φορά, μαζί με έργα από τις συλλογές των Rothschilds, καθώς και ένα ζευγάρι οβάλ πορτρέτων της Limosin που δεν έχουν εμφανιστεί τα τελευταία 50 χρόνια.