Φωτογραφίες: Olly Hunter
Όταν η Jodie Hazelwood και ο σύζυγός της αγόρασαν ένα παραμελημένο βικτωριανό σπίτι στο Νότιγχαμ της Αγγλίας, είδαν πολύ περισσότερα από ένα απλό έργο ανακαίνισης. Μακιγιέζ στο επάγγελμα, η Hazelwood έβλεπε την καταγραφή της ανακαίνισης ως διέξοδο για τη δημιουργικότητα και την έκφρασή της, αλλά δεν γνώριζε ότι θα γινόταν σημείο εκκίνησης, όχι μόνο για ένα ανανεωμένο σπίτι αλλά και για μια καριέρα στο design.
Ο χώρος είχε τροποποιηθεί ελάχιστα και είχε χωριστεί σε τρία ξεχωριστά σπίτια, με την ανακαίνιση της δεκαετίας του 1960 να χαμηλώνει τα ψηλά ταβάνια, να αφαιρεί τα τζάκια και να το καθιστούσε σε κατάσταση «ερειπωμένου». Μετά από μήνες απογύμνωσης και ανοικοδόμησης, το ζευγάρι πρόσθεσε μια σκάλα, ολοκλήρωσε μια μετατροπή σοφίτας, γκρέμισε πολλούς τοίχους και αποκάλυψε μερικά αρχιτεκτονικά διαμάντια στην πορεία, συμπεριλαμβανομένης μιας πρόσβασης από το κενό της στέγης σε ψηλά ταβάνια, πρωτότυπες διακοσμητικές λεπτομέρειες και αναλογίες που ήταν κρυμμένες για καιρό.
Αυτό που κάποτε ήταν ένας χώρος που διαλύθηκε και κλείστηκε, μετατράπηκε σε μια ζεστή όαση τριών υπνοδωματίων, δύομισι μπάνιων, γεμάτη φως. «Η ανακαίνιση αφορούσε πάντα κάτι περισσότερο από απλή αισθητική. Αφορούσε το ερώτημα “Πώς θέλουμε να ζήσουμε;” και τη δημιουργία χώρων που δίνουν μια αίσθηση ηρεμίας, ζεστασιάς και χαρακτήρα» μοιράζεται η Hazelwood.
Με την ανακαινισμένη και πολύ βελτιωμένη δομή, ήρθε η ώρα της χρωματικής προσέγγισης της Hazelwood, η οποία εκδηλώνεται με vintage καρέκλες κόκκινου, έναν καναπέ καρό σε χρώμα μουσταρδί με θέα σε μια ανεξάρτητη μπανιέρα και ένα δωμάτιο επισκεπτών τυλιγμένο σε ροζ. «Συνδύασα υφές, χρώματα και κομμάτια με ιστορία για να δημιουργήσω ένα σπίτι που ένιωθα ότι το ζούσα, ότι ήταν χαρούμενο και μοναδικό» προσθέτει.
