Φωτογραφίες: Jordan Herron
Στο Barrington Hills του Ιλινόις – μια δασώδη περιοχή έξω από το Σικάγο – η Jess Milburn, συν-διευθύντρια της εταιρείας σχεδιασμού North & Madison, μετέτρεψε μια αγροικία της δεκαετίας του 1920 σε ένα χρωματικό μανιφέστο 604 τετραγωνικών μέτρων. «Κυνηγάμε αυτά τα σπίτια που έχουν γοητεία αλλά χρειάζονται πολλή περιποίηση» λέει.
Αρχικά, η Milburn σχεδίαζε να μετατρέψει έναν μικρό χώρο σε στούντιο, μόνο και μόνο για να αιφνιδιαστεί από το…σκανδαλώδες παρελθόν του. Το εξοχικό είχε αρχικά χτιστεί ως κατάλυμα για την ερωμένη του τραπεζίτη-ιδιοκτήτη, με την προφανή «ευλογία» της συζύγου του. Σε μια παραλλαγή ποιητικής ειρωνείας, κατασκευάστηκε χωρίς θεμέλια και αργότερα ανέπτυξε μια δυσοσμία που κανείς δεν μπορούσε να εξαλείψει. Μόλις η ανασκαφή απέδειξε ότι το εξοχικό ήταν μη ανακτήσιμο, η Milburn και η ομάδα της επαναπροσδιορίζουν το αποτύπωμα, μετατρέποντας το καταδικασμένο βοηθητικό κτίριο σε μια απρόσκοπτη προσθήκη που στηρίζει το σπίτι σήμερα.
Αυτή η απροσδόκητη προσθήκη ξεκινά με ένα σαλόνι όπου τα παιδιά διανυκτερεύουν με φόντο σχεδόν δέκα στρέμματα κυματιστής γης. Στον κύριο όροφο, ένα δεύτερο οικογενειακό δωμάτιο σε ροζ και πράσινο συνδέεται απευθείας με την κουζίνα, η οποία κλέβει την παράσταση με πράσινα ντουλάπια σε συνδυασμό με μοβ πλακάκια. Η τολμηρή κίνηση μετριάζεται από ζεστά ξύλα και φυσική πέτρα.
Στον επάνω όροφο, η κύρια σουίτα είναι πιο έντονη, με μια εσοχή από νέον-πράσινες κουρτίνες που συνοδεύουν μια μπλε και μαύρη ταπετσαρία. Το μπάνιο συμβαδίζει με ένα ηλιόλουστο δάπεδο σκακιέρα και μια μπανιέρα που διασώθηκε από αγορά. Σε άλλα σημεία του σπιτιού, το χρώμα και το μοτίβο συνεχίζουν να βρίσκονται στο επίκεντρο – μέσα από ανακυκλωμένα ιταλικά πλακάκια, αντίκες μεξικάνικες πόρτες ντουλαπιού και ένα δωμάτιο σκύλων επενδεδυμένο με ιδιότροπη ταπετσαρία με ζώα σε κορνίζα – όλα αυτά διατηρώντας την ανακαίνιση έξυπνη, για ένα νοικοκυριό με τέσσερα παιδιά, τρία σκυλιά και τρεις γάτες. Όπως το θέτει: «Προφανώς πρέπει να έχεις ένα επίπεδο κομψότητας – αλλά ας σταματήσουμε να παίρνουμε τον εαυτό μας τόσο σοβαρά. Ας διασκεδάσουμε με αυτό».
