Αναζητώντας ένα εξοχικό καταφύγιο κοντά στο σπίτι τους στο Μανχάταν, οι ιδιοκτήτες αυτού του σπιτιού λάτρεψαν τα 50 στρέμματα της εξοχής του Κονέκτικατ, αν και δεν εντυπωσιάστηκαν τόσο πολύ από το αρχικό κτίριο του 1920. Με τη βοήθεια του σχεδιαστή Hugh Leslie, δημιούργησαν ένα διαχρονικό σπίτι στο ίδιο όμορφο σημείο.
Το Αμερικανικό ζευγάρι και τα τρία παιδιά τους, σχολικής ηλικίας, είχαν μετακομίσει από το Λονδίνο στη Νέα Υόρκη στο πλαίσιο μιας δουλειάς και, νιώθοντας λίγο εξαντλημένοι από τον ρυθμό της πόλης, αγόρασαν παρορμητικά τον παλιό αχυρώνα. Βρισκόταν σε μια ειδυλλιακή ιδιοκτησία 50 στρεμμάτων με λόφους, χωράφια και ρυάκια στην αγροτική κομητεία Λίτσφιλντ.
Αποδείχθηκε ένα χαρούμενο οικογενειακό καταφύγιο για αρκετά χρόνια, ωστόσο η επίμονη δυσαρέσκεια με το σπίτι οδήγησε σε συναντήσεις με αρχιτέκτονες για την κατασκευή ενός νέου, σύγχρονου σπιτιού στο ίδιο οικόπεδο. Όταν το κόστος άρχισε νε βγαίνει από τα όρια, το ζευγάρι αποφάσισε αντ’ αυτού, μια εσωτερική ανακαίνιση του υπάρχοντος σπιτιού.
Όταν άρχισαν τις εργασίες για την εσωτερική ανακαίνιση, σύντομα έγινε ξεκάθαρο ότι θα ήταν απαραίτητο να γίνουν πολύ πιο εκτεταμένες εργασίες, συμπεριλαμβανομένης της ανακατασκευής των θεμελίων. Έτσι, ο designer Hugh Leslie και ο αρχιτέκτονας Oliver Cope, ξεκίνησαν την αναμόρφωση του εξωτερικού κελύφους εντός του αρχικού αποτυπώματος του αχυρώνα και τη δημιουργία μιας νέας εσωτερικής διάταξης. Η κουζίνα βρισκόταν στη λάθος πλευρά του σπιτιού – εκεί που δεν έβλεπε πολύ φως – οπότε ο Hugh πρότεινε να την αντικαταστήσουν με την επίσημη τραπεζαρία, κάτι που βελτίωσε σημαντικά τη ροή του χώρου. Στην άλλη πλευρά του σπιτιού, το καθιστικό οδηγεί σε μια βεράντα με τζάκι και καθίσματα, καθώς και μια άνετη αίθουσα τηλεόρασης.
Στον πρώτο όροφο, υπάρχουν πέντε υπνοδωμάτια, το καθένα με ιδιωτικό μπάνιο και πανοραμική θέα. Ο τελευταίος όροφος καταλαμβάνεται από την κύρια κρεβατοκάμαρα, το μπάνιο και τους χώρους γκαρνταρόμπας, καθώς και από τα γραφεία για κάθε έναν από τους ιδιοκτήτες, τα οποία βρίσκονται στις αντίθετες πλευρές της σκάλας. Περπατώντας μέσα στο σπίτι, εντυπωσιάζεται κανείς από τις διακριτικές, κομψές λεπτομέρειες και την δεξιοτεχνία για την οποία είναι γνωστός ο Hugh. Παραμένοντας πιστός στην προέλευση του αχυρώνα, πρότεινε οι πόρτες να είναι κατασκευασμένες από βαριές σανίδες βελανιδιάς με μεταλλικούς μεντεσέδες, και εισήγαγε επίσης ανακυκλωμένη πέτρα από τη Γαλλία για την είσοδο και δάπεδα από μασίφ δρυ σε όλο το σπίτι.
Η πλειονότητα των επίπλων είτε σχεδιάστηκε από τον ίδιο τον αρχιτέκτονα, είτε αγοράστηκαν στο Λονδίνο. Το ζευγάρι είναι σοβαροί συλλέκτες και εδώ, όπως και στα σπίτια τους στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη, η τέχνη έχει επηρεάσει πολλές πτυχές της εσωτερικής διακόσμησης. Ωστόσο, δεν υπάρχει η αίσθηση της ψυχρότητας μιας γκαλερί τέχνης. Στην πραγματικότητα, εντυπωσιάζεται κανείς από το πόσο πρακτικό και χαλαρό είναι το σπίτι.
Κάθε δωμάτιο προσφέρει μια απέραντη πανοραμική θέα στα γύρω λιβάδια και δέντρα, με φιλόξενες θέσεις στο παράθυρο για να απολαύσετε τη θέα. «Το σκηνικό ήταν ήδη ιδανικό», λέει ο ιδιοκτήτης.
