Δυστυχώς, σε πολλά σπίτια και διαμερίσματα συναντάς άχαρους διαδρόμους που, θεωρητικά, δεν μπορείς να αξιοποιήσεις με κανέναν τρόπο, είτε βρίσκεται στην είσοδο ή σαν χώρος που οδηγεί στα υπνοδωμάτια. Αν είναι υπερβολικά στενός δε, οι επιλογές σου περιορίζονται ακόμα περισσότερο σε σημείο που πιστεύεις πως είναι καλύτερα να τον αφήσεις ανεκμετάλλευτο. Οι διαδρόμοι, σε πολλές περιπτώσεις, μικραίνουν για να μεγαλώσουν τα υπόλοιπα δωμάτια που συνδέονται με αυτούς – συνήθως υπνοδωμάτια και μπάνια. Στην πραγματικότητα, αυτό που χρειάζεται είναι να δεις τον χώρο με ανοιχτό μυαλό. Σίγουρα δεν θα μετατραπεί σε ένα ακόμα σαλόνι ή σε βιβλιοθήκη, αλλά μπορείς να τον αξιοποιήσεις με πολύ ωραίους – και απλούς – τρόπους.
Το κάθισμα με χώρο αποθήκευσης, του Daniel Slowik
O Daniel Slowik, κατά την ανακαίνιση του διαμερίσματος του – που χρονολογείται στη δεκαετία του 1930 – στο Chelsea, επέλεξε να φτιάξει έναν χώρο πρακτικό. Δίπλα από την πόρτα, τοποθέτησε μια μικρή επιφάνεια σαν παγκάκι, με κρεμμαστάρια για παλτό, καπέλα και τσάντες και ειδικό χώρο αποθήκευσης για ομπρέλες. Επιπλέον, το κάτω μέρος δίνει ακόμα περισσότερο χώρο για αποθήκευση.
Στον υπόλοιπο διάδρομο, ο Slowik επέλεξε μια ένα τραπεζάκι ακουμπημένο σε ένα κομμάτι του τοίχου καλυμμένο με καθρέφτη – κλασική και αγαπημένη επιλογή για τέτοιους χώρους. Τα χρώματα και ο καθρέφτης βοηθούν να αυξάνεται το φως και να αλλάζει εντελώς την εικόνα ενός μικρού χώρου που θα μπορούσε να φαίνεται μουντός και απρόσωπος.
Το χρωματιστό κρεμμαστάρι, του Carlos Garcia
Σε έναν μικρό διάδρομο που εύκολα θα μπορούσε να γίνει κλειστοφοβικός και ακατάστατος, ο Carlos Garcia επέλεξε να τον αξιοποιήσει με τον πιο εύκολο και απλό τρόπο. Οι τοίχοι καλυμμένοι με ξύλινα πάνελ σε ζωηρό πορτοκαλοκόκκινο, ενώ στο πάτωμα διατήρησε τα πρωτότυπα πλακάκια. Η πρακτική λύση είναι τα κρεμμαστάρια για όλα τα αξεσουάρ που χρησιμοποιούμε στην καθημερινότητά μας, που δεν καταλαμβάνουν καθόλου χώρο αλλά σου προσφέρουν μια απόλυτα λειτουργική λύση.
Η γκαλερί, του Ben Pentreath
O προθάλαμος στο διαμέρισμα του Ben Pentreath είναι ιδιαίτερα στενός και καθόλου ευρύχωρος, και η ύπαρξη της σκάλα δεν βελτιώνει την κατάσταση. Παρά την αμήχανη δομή του διαδρόμου, τα κάδρα που καταλαμβάνουν τους τοίχους δημιουργούν ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον σύνολο, που ”ξεγελά” το μάτι για να μην απασχολείται με το μέγεθος του χώρου. Η καρέκλα στο πλατύσκαλο, σε μια ζωηρή απόχρωση, σπάζει τη μονοχρωμία και ενισχύει το οπτικό ενδιαφέρον.