Φωτογραφίες: William Jess Laird
Με έμπνευση από την τοπική αρχιτεκτονική και τις χειροτεχνικές εργασίες του αγροτικού Κολοράντο, o interior designer Clive Lonstein συνέθεσε ένα κομψό, ρουστίκ εσωτερικό για μια ξύλινη καμπίνα, που μοιάζει κομμένη και ραμμένη για την τοποθεσία όπου βρίσκεται.
Η αμερικανική Δύση είναι περιοχή με καθαρούς ουρανούς, ψηλές βουνοκορφές και πλατιά λαγκάδια, με ένα τοπίο που αλλάζει ανάλογα με την εποχή: ζεστό, πράσινο καλοκαίρι γίνεται χρυσό φθινόπωρο, που με τη σειρά του υιοθετεί το λευκό τον χειμώνα. Αυτό ήταν που έδωσε έμπνευση στον interior designer, όταν κλήθηκε να φτιάξει το εξοχικό των ιδιοκτητών. Το οικόπεδο περιλάμβανε ένα κτήριο σχεδόν γκρεμισμένο, συνδεδεμένο με έναν στάβλο αλόγων. Όταν συμφώνησαν πως το παλιό θα έφευγε για να χτίσουν ένα καινούργιο, κράτησαν μόνο το ψηλό ταβάνι με τα ξύλινα δοκάρια. Πλέον αυτό κυριαρχεί στο σαλόνι.
Το σπίτι γέμισε με έναν ζεστό μινιμαλισμό – αυτό που ο Clive περιγράφει ως ‘οι αντιθέσεις των υλικών και των υφών, εμπνευσμένες από το τοπίο’ – που το κάνει τόσο φιλόξενο. To layout σχεδιάστηκε γύρω από το σαλόνι, με όλα τα άλλα δωμάτια να συνεχίζουν από αυτό. Μια ξεχωριστή σκάλα οδηγεί στο δεύτερο υπνοδωμάτιο και ένα δωμάτιο με κουκέτες για φιλοξενούμενους. Το πέτρινο δάπεδο απλώθηκε σε τυχαίο μοτίβο, από το εσωτερικό μέχρι τη βεράντα. Στα παράθυρα, σκίαστρα από μπαμπού δίνουν πρόσβαση στη θέα ακόμα και όταν είναι σχεδόν κλειστά, και έρχονται σε ”σύγκρουση” με το απαλό λινό στο μπάνιο και στο κυρίως υπνοδωμάτιο. Ντελικάτα γεωμετρικά μοτίβα δίνουν ζωή στο καφέ του ξύλου.
