Φωτογραφίες: Giulio Ghirardi
Το Παρίσι θεωρείται η πόλη του έρωτα και, όσο κλισέ κι αν ακούγεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση ισχύει και με το παραπάνω. Ερωτεύτηκαν κεραυνοβόλα και ήθελαν από την αρχή ένα δεύτερο σπίτι στο Παρίσι ”ένα σπίτι με θέα, σαν τις ταινίες”. Αυτό που ανακάλυψαν, ένα διαμέρισμα σε ένα κτήριο του 1925 ανάμεσα στους κήπους Trocadéro και στον Σηκουάνα, είναι ακριβώς αυτό που έψαχναν.
Για να τον φέρουν στα δικά τους μέτρα, επιστράτευσαν τον designer Pierre Yovanovitch. Όταν πρωτοείδε τον χώρο, ήταν γεμάτος με περίτεχνα καλούπια και βαριά, μαρμάρινα πεζούλια. Ήξερε πως θα ήταν καλύτερο για όλους αν άφηνε την ιστορία του στο παρελθόν: ”Ήταν εντελώς παλιάς κοπής. Κάποιες φορές μ’ αρέσει να κρατώ στοιχεία από το παρελθόν, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση η αρχιτεκτονική ήταν αρκετά βαριά” λέει ο designer.
Τα ορθογώνια δωμάτια ”έφυγαν” και αντικαταστάθηκαν από καμπυλωτούς τοίχους που τραβούν το μάτι, οδηγώντας το προς τη θέα. Η είσοδος σε πάει σε μια κυκλική βιβλιοθήκη από ξύλο, όπου ένα μικρό παράθυρο βάζει στο κάδρο τον Πύργο του Άιφελ, σαν γραμματόσημο. Το σαλόνι βρίσκεται ανάμεσα στο κυρίως υπνοδωμάτιο – έναν ουδέτερο χώρο με δικό του dressing room – και ένα πιο μικρό, ιδιωτικό ”καταφύγιο”, όπου ο designer έβαλε στο παιχνίδι το χρώμα και την υφή.
Μιας και πρόκειται για το δεύτερη και όχι τη βασική τους κατοικία, το ζευγάρι αποφάσισε να θυσιάσει κάποιους χώρους. Άφησαν εκτός την επίσημη τραπεζαρία και συρρίκνωσαν την κουζίνα, δίνοντάς της ένα mint-πράσινο χρώμα. Έτσι κι αλλιώς, δεν είναι ένα διαμέρισμα που πρέπει να εξυπηρετεί την καθημερινότητά τους αλλά ο χώρος όπου γιορτάζουν την αγάπη τους, που άνθισε στην πόλη του φωτός. ”Όταν είμαστε εδώ περνάμε αρκετό χρόνο στο σαλόνι, βγάζοντας φωτογραφίες με φόντο τον Πύργο του Άιφελ, σαν τουρίστες” λέει η ιδιοκτήτρια.
