Φωτογραφίες: James McDonald
Σε ένα κτήριο που ήταν, κάποτε, ερειπωμένοι στάβλοι στο Λονδίνο, η print designer Neisha Crosland και ο σύζυγός της δημιούργησαν ένα σπίτι με επιρροές από την Αρχαία Ρώμη, το Παρίσι, τη Βενετία και την έμπορο αντικών, Madeleine Castaing.
Η συγκεκριμένη περιοχή είχε καταστραφεί κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και το μόνο που στεκόταν ακόμα ήταν ένα διώροφο κτήριο σε μια γωνιά, σε ένα οικόπεδο 500 τετραγωνικών μέτρων: ”Ήταν σαν γραμματόσημο στην άκρη μιας επιστολής, με τούβλινους τοίχους 4 μέτρων γύρω του και ερείπια από υπόστεγα. Μας άρεσε γιατί ήταν απομονωμένο” εξηγεί η Crosland.
Η επαναφορά του έγινε σε στάδια και κράτησε πάνω από 30 χρόνια. Πρόκειται για το μοναδικό σπίτι που διακόσμησε η Crosland, και εξελήχθηκε μαζί της, με την καριέρα της και την οικογένειά της. Στην πρώτη φάση, το 1993, ήταν η μετατροπή της ήδη υπάρχουσας δομής σε ένα σπίτι δύο υπνοδωματίων και η προσθήκη αναρριχώμενων φυτών σε όλους τους τοίχους, μιας και στόχος τους ήταν να βλέπουν πράσινο από όλα τα δωμάτια. Τρια παράθυρα παλιού εργοτασίου έγιναν καθρέφτες για να μπουν στον κήπο, και συνέχισαν με δέντρα και φυτά. Το τελευταίο στάδιο ήρθε το 2005, και περιλάμβανε τη μετατροπή ενός γκρεμισμένου υποστέγου στην τρίτη πτέρυγα του σπιτιού, με το σαλόνι, την κουζίνα και πόρτες που ανοίγουν στον κήπο, το κυρίως υπνοδωμάτιο με το μπάνιο του και ένα γραφείο στον πάνω όροφο και ένα υπνοδωμάτιο ξένων στον δεύτερο όροφο.
Η ταπετσαρία εδώ δεν είναι μια ακόμα ταπετσαρία, αλλά μοτίβα ζωγραφισμένα στο χέρι από διάφορους καλλιτέχνες. Τα μοτίβα, ωστόσο, παίζουν σημαντικό ρόλο στη συνολική εικόνα του σπιτιού: κομψές ανθηρογραφίες, φύλλα και ζιγκ-ζαγκ υπάρχουν σε κουρτίνες, σε τοίχους και καρέκλες, όλα designs της ίδιας.
