Οι μπεζ και οι ουδέτερες αποχρώσεις είναι εδώ και καιρό δημοφιλείς στη διακόσμηση εσωτερικών χώρων, κυρίως λόγω της ευελιξίας τους. Η διακόσμηση με ουδέτερα χρώματα τείνει να είναι ευκολότερη τόσο για τους αρχάριους όσο και για τους ειδικούς, καθώς ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος χρωματικών συγκρούσεων, ενώ μπορεί να προσδώσει σε έναν χώρο μια αίσθηση αναβάθμισης και πολυτέλειας. Ωστόσο, οι χώροι που προορίζονται για παιδιά αποτελούσαν συνήθως εξαίρεση, καθώς συχνά χαρακτηρίζονταν από έντονα, βασικά χρώματα και μια πιο δημιουργική, και κάποτε χαοτική, ενέργεια.
Τα τελευταία χρόνια, όμως, στοιχεία της πρώτης προσέγγισης έχουν εισχωρήσει στη δεύτερη, οδηγώντας στη δημιουργία μινιμαλιστικών παιδικών δωματίων και χώρων παιχνιδιού σε αποχρώσεις του κρεμ, του γκρι-καφέ (taupe) και άλλων ουδέτερων τόνων, μια αισθητική που πλέον αποκαλείται ”sad beige baby” (ή, στα ελληνικά, ”θλιβερό μπεζ για μωρά”).
Οι ρίζες του «sad beige baby»
Η ποιήτρια και κωμικός Haley DeRoche επινόησε τον όρο ως παρωδία εκείνων των λιτών παιδικών δωματίων που έγιναν δημοφιλή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τα σατιρικά βίντεό της διακωμωδούσαν τα υπερ-μινιμαλιστικά παιδικά δωμάτια και τους χώρους παιχνιδιού, οι οποίοι ήταν διακοσμημένοι σε αποχρώσεις του γκρι και του γκρι-καφέ και στερούνταν έντονων χρωμάτων ή μοτίβων. Αντ’ αυτού, οι χώροι αυτοί διαθέτουν γυμνούς τοίχους, απλά ξύλινα παιχνίδια και φυσικά υλικά, όπως ακατέργαστο λινό και μαλλί.
Πολλοί σχεδιαστές πιστεύουν ότι η τάση «sad beige baby» επηρεάστηκε από την πληθώρα σχολαστικά επιμελημένων, γαλήνιων σπιτιών που προβάλλονται στο Pinterest και το Instagram, καθώς και από τις αλλαγές στον τρόπο ζωής κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19.
Η άποψη των ειδικών για την τάση
Η τάση των ουδέτερων χρωμάτων στα παιδικά δωμάτια ενδέχεται να έχει μειονεκτήματα, εάν εφαρμοστεί υπερβολικά. «Υπάρχει πληθώρα ερευνών σχετικά με τα οφέλη του χρώματος για την ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών» επισημαίνει η ειδικός σε θέματα εκπαίδευσης και διευθύνουσα σύμβουλος Anne Gillyard. Τονίζει ότι η σκόπιμη και μελετημένη χρήση του χρώματος είναι καθοριστικής σημασίας, ενώ οι γονείς θα πρέπει επίσης να δίνουν έμφαση στο είδος της ενέργειας που επιθυμούν να επικρατεί στον συγκεκριμένο χώρο. «Ένα παιδικό δωμάτιο διακοσμημένο εξ ολοκλήρου σε μπεζ αποχρώσεις αποπνέει μια επίπεδη, μονότονη ενέργεια που δεν ταιριάζει στα περισσότερα παιδιά».
Ωστόσο, οι ουδέτερες αποχρώσεις δεν συνεπάγονται απαραίτητα έναν χώρο βαρετό και χωρίς έμπνευση. Μπορούν, αντίθετα, να αποτελέσουν μια ήρεμη βάση που προσφέρει στο παιδί αίσθημα σταθερότητας και στήριξης, επισημαίνει η σχεδιάστρια Vanessa Silva. «Γιατί το μπεζ να είναι αναγκαστικά κάτι το θλιβερό; Ένας χώρος με ουδέτερα χρώματα μπορεί να είναι εξαιρετικά πλούσιος και ενδιαφέρων, αρκεί να έχει σχεδιαστεί με προσοχή, έχοντας ως επίκεντρο το παιδί».
Στην ουσία, ο στόχος δεν είναι απλώς η δημιουργία ενός όμορφου δωματίου, αλλά ενός περιβάλλοντος που στηρίζει το παιδί. «Ένας όμορφος παιδικός χώρος δεν χρειάζεται να είναι ούτε εντελώς μπεζ, ούτε να κατακλύζεται από έντονα, βασικά χρώματα» τονίζει η Silva. «Θα πρέπει να αντικατοπτρίζει την αυθεντικότητα της οικογένειας, προσφέροντας παράλληλα στο παιδί τη δυνατότητα να αναγνωρίζει τον εαυτό του στον χώρο, να εξερευνά τα ενδιαφέροντά του και να αλληλεπιδρά ουσιαστικά με το περιβάλλον του».
Χρησιμοποιήστε το χρώμα με συγκεκριμένη πρόθεση
«Η υπερδιέγερση προκύπτει από την υπερβολική συσσώρευση στοιχείων, χωρίς να αφήνεται χώρος για να ξεκουραστεί το βλέμμα» εξηγεί η Gillyard.
«Το αντίθετο του μπεζ δεν είναι μια αίθουσα γεμάτη έντονα χρώματα, ούτε ένα δωμάτιο που μοιάζει σαν να εξερράγη μέσα του ένα κατάστημα παιχνιδιών. Κάτι τέτοιο επιβαρύνει και το νευρικό σύστημα των γονιών». Η ίδια προτείνει τον συνδυασμό ενός ή δύο ζωηρών χρωμάτων με πιο απαλές αποχρώσεις, ώστε να δημιουργηθεί ένας χώρος που αποπνέει ισορροπία και κομψότητα. «Υπάρχει μια χρυσή τομή, όπου όλοι νιώθουν ευπρόσδεκτοι» προσθέτει.
Προσθέστε προσωπικές πινελιές
«Πολλοί από τους πελάτες μου, που επιθυμούν ένα δωμάτιο μωρού ή παιδιού σε ουδέτερους τόνους, θέλουν παράλληλα να ενσωματώσουν πολλές προσωπικές λεπτομέρειες και vintage στοιχεία, ώστε το παιδί να νιώθει ότι ο χώρος του ανήκει, προσδίδοντάς του ταυτόχρονα μια παιχνιδιάρικη διάθεση» λέει η designer Naomi Coe. Αυτό βοηθά το παιδί να αισθανθεί ότι διαθέτει έναν δικό του χώρο, γεμάτο προσωπικότητα και χαρακτήρα.
Αυτός είναι, εν μέρει, και ο λόγος για τον οποίο είναι τόσο σημαντικό να αφήνουμε ”χώρο αναπνοής”, ώστε τα παιδιά να μπορούν να οικειοποιηθούν τον χώρο τους: «Οι παιδικοί χώροι μπορούν πολύ γρήγορα να γίνουν οπτικά υπερφορτωμένοι· επομένως, μερικές φορές, το λιγότερο είναι όντως περισσότερο» επισημαίνει η Silva.
Κατά τη γνώμη της Silva, ο καλύτερος τρόπος για να εξατομικεύσετε ένα παιδικό δωμάτιο είναι να ξεκινήσετε με μια παλέτα σε ήπιους τόνους και μια βάση που επιτρέπει στα πιο σημαντικά αντικείμενα του παιδιού να ξεχωρίζουν. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει χώρος για τα πάντα: από τις ζωγραφιές, τα αγαπημένα βιβλία και τα ξεχωριστά παιχνίδια του, μέχρι φωτογραφίες του ίδιου και της οικογένειάς του.