Φωτογραφίες: Chris Mottalini
Στο φωτογραφικό κολάζ «Sunday Morning» του David Hockney, ένα δωμάτιο ξενοδοχείου συντίθεται από εκτυπώσεις: ένα άστρωτο κρεβάτι, χαρτιά απλωμένα τριγύρω και το πρόγραμμα της σεζόν 1982 της Metropolitan Opera. Κανένα κάδρο δεν παρουσιάζει την ίδια προοπτική και η συνολική σκηνή συγκεντρώνει αμέτρητες οπτικές γωνίες μέσα σε μία και μόνο εικόνα.
Σαράντα χρόνια αργότερα, εκείνο το ξενοδοχείο, το Mayflower, δεν υπάρχει πια. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον κόσμο ο Hockney βρήκε μια νέα στέγη, αποτελώντας το σημείο εκκίνησης για την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος στην ίδια ακριβώς τοποθεσία της Νέας Υόρκης. Το σύγχρονο αυτό σπίτι (που δημιουργήθηκε για μια γαλλική οικογένεια της οποίας η ζωή μοιράζεται ανάμεσα στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες) αναδεικνύει το μεγαλείο της τοποθεσίας του, καθώς δεσπόζει διακριτικά στην άκρη του Central Park.
Όπως και στο κολάζ του καλλιτέχνη, οι σχεδιαστικές επιλογές εδώ συνενώνουν δύο προηγουμένως ανεξάρτητους χώρους διαβίωσης σε μια ενιαία κατοικία, δημιουργώντας ένα αρμονικό και δημιουργικό σύνολο. Με έκταση περίπου 280 τετραγωνικών μέτρων, το διαμέρισμα αποπνέει μια αίσθηση απόλυτης άνεσης στην αριστοκρατική γειτονιά όπου βρίσκεται.
Για την κατοικία αυτή, που πλέον φωλιάζει μέσα σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, η αρχιτέκτονας Στο φωτογραφικό κολάζ «Sunday Morning» του David Hockney, ένα δωμάτιο ξενοδοχείου συντίθεται από αλληλοεπικαλυπτόμενες εκτυπώσεις: ένα αστρωμένο κρεβάτι, χαρτιά απλωμένα τριγύρω και το πρόγραμμα της σεζόν 1982 της Metropolitan Opera. Κανένα κάδρο δεν παρουσιάζει την ίδια προοπτική· η συνολική σκηνή συγκεντρώνει αμέτρητες οπτικές γωνίες μέσα σε μία και μόνο εικόνα.
Σαράντα χρόνια αργότερα, εκείνο το ξενοδοχείο —το Mayflower— δεν υπάρχει πια. Ωστόσο, ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβάνεται τον κόσμο ο Hockney βρήκε μια νέα στέγη, αποτελώντας το σημείο εκκίνησης για την ανακαίνιση ενός διαμερίσματος στην ίδια ακριβώς τοποθεσία της Νέας Υόρκης. Το σύγχρονο αυτό σπίτι —που δημιουργήθηκε, εν μέρει, για μια γαλλική οικογένεια της οποίας η ζωή μοιράζεται ανάμεσα στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες— αναδεικνύει το μεγαλείο της τοποθεσίας του, καθώς δεσπόζει διακριτικά στην άκρη του Central Park.
Όπως και στο κολάζ του καλλιτέχνη, οι σχεδιαστικές επιλογές εδώ συνενώνουν δύο προηγουμένως ανεξάρτητους χώρους διαβίωσης σε μια ενιαία κατοικία, δημιουργώντας ένα αρμονικό και δημιουργικό σύνολο. «Με γοήτευσε ο τρόπος με τον οποίο ο Hockney δομεί μια εικόνα μέσα από θραύσματα», εξηγεί η αρχιτέκτονας Crina Arghirescu Rogard. «Το διαμέρισμα ξεδιπλώνεται σταδιακά, αποκαλύπτοντας το ένα περιβάλλον διαβίωσης μετά το άλλο».
Με έκταση περίπου 280 τετραγωνικών μέτρων, το διαμέρισμα αποπνέει μια αίσθηση απόλυτης άνεσης στην αριστοκρατική γειτονιά όπου βρίσκεται. Η αρχιτέκτονας Crina Arghirescu Rogard έδωσε εξίσου μεγάλη σημασία στην πρακτικότητα και στην κομψότητα. «Ήθελα να αποπνέει φινέτσα, αλλά ταυτόχρονα να είναι ένας χώρος πραγματικά φιλικός προς την καθημερινή ζωή. Να μπορείς να καθίσεις αναπαυτικά, να διαβάσεις, να απολαύσεις ένα δείπνο, να τραβήξεις μια καρέκλα πιο κοντά σε κάποιον άλλον».
Ακριβώς μετά το κατώφλι, ένα εξαιρετικό ταπισερί κλέβει την παράσταση. Οι δημιουργοί του, το βελγικό δίδυμο KRJST Studio, αφιερώνουν μήνες κεντώντας κάθε κομμάτι στο χέρι και περιγράφουν το έργο τους ως κάτι που κινείται ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. Το συγκεκριμένο έργο δημιουργήθηκε για τοίχους σαν κι αυτόν.
Εδώ είναι που το κολάζ του Hockney αρχίζει να παίρνει μορφή. Έργα τέχνης είναι διασκορπισμένα σε όλο το διαμέρισμα, με το καθένα να αποκαλύπτεται μέσα από διαφορετική πόρτα ή γωνία: ένας πίνακας της Claudia Doring Baez, η οποία επανεπεξεργάζεται εικόνες από τον κινηματογράφο και την ιστορία της τέχνης, ένα γλυπτό με φωτισμό neon από την Esther Ruiz και φωτεινά αντικείμενα του John Junior Kim, κατασκευασμένα από ξύλο, χαρτί και πέτρα.
«Θέλω αυτές οι συναντήσεις να έχουν μια αίσθηση προσωπική και ελαφρώς απροσδόκητη» λέει η Crina.
