Φωτογραφίες: William Jess Laird
Όταν ο Emil Humbert και ο Christophe Poyet, της εταιρείας σχεδιασμού Humbert & Poyet με έδρα το Μονακό, μπήκαν για πρώτη φορά σε αυτό το loft στην Tribeca, αναλάμβαναν το πρώτο τους οικιστικό έργο στη Νέα Υόρκη. Το διαμέρισμα προσέφερε αυτό που ο Humbert περιγράφει ως «για έναν Ευρωπαίο… ένα όνειρο». Με θέα σε παλιούς πύργους νερού, στέγες και έναν ανελκυστήρα που ανοίγει απευθείας στην κατοικία, αυτό το loft ενσάρκωσε αυτό που το δίδυμο θεωρούσε «κλασική Νέα Υόρκη».
Ήθελαν να προσανατολιστούν σε αυτή την αίσθηση του Μανχάταν. Ο Humbert περιγράφει τη διαδικασία ανακαίνισης του διαμερίσματος ως «όχι μια επανάσταση στη διαρρύθμιση», αλλά μάλλον μια «βελτίωση». Κομψά σκίαστρα και κουρτίνες – που διατηρούνται ανοιχτές, ποτέ κλειστές – πλαισιώνουν τα παράθυρα. Αψίδες από τραβερτίνη κοσμούν τους διαδρόμους και η ομάδα πρόσθεσε μια επιπλέον δοκό στην οροφή του σαλονιού για συμμετρία. Πολλά από τα μεγαλύτερα αντικείμενα, όπως τραπέζια, καναπέδες και κεφαλάρια, κατασκευάστηκαν κατά παραγγελία από τεχνίτες στη Γαλλία και στη συνέχεια διακοσμήθηκαν με συλλεγμένα vintage και σύγχρονα έπιπλα.
Η πιο σημαντική τροποποίηση που έκαναν, σημειώνει ο Humbert, είναι στην είσοδο: αρχικά, ο ανελκυστήρας έμπαινε στo loft. Για να δημιουργήσουν μια αίσθηση άφιξης, οι τοίχοι από δρυ περικλείουν τώρα ένα μαρμάρινο δάπεδο με οβάλ μοτίβο, που ολοκληρώνεται από ένα ειδικά σχεδιασμένο οβάλ φωτιστικό. «Θέλαμε πραγματικά να δημιουργήσουμε ένα πρώτο επίπεδο στο διαμέρισμα, μια πρώτη προσέγγιση» λέει ο Humbert.
Πέρα από την κλειστή είσοδο, το σαλόνι ανοίγει σε εκτεταμένα παράθυρα, ενώ γενναιόδωρα καθίσματα παρέχονται από το ζευγάρι καναπέδων, το vintage ανάκλιντρο, τις καρέκλες. Ένα έργο τέχνης του 1992 του Νεοϋορκέζου καλλιτέχνη Rudolf Stingel κυριαρχεί σε μια κεντρική κολόνα, χρησιμεύοντας ως μια σκόπιμη αναφορά στην πόλη. Σε όλο τον χώρο, συνυπάρχουν κομμάτια από διαφορετικές εποχές.
Κάθε δωμάτιο ανταποκρίνεται στη δική του αρχιτεκτονική, στο δικό του φως και στη δική του λειτουργία. Τα υπνοδωμάτια των επισκεπτών, με λιγότερο ιδανική θέα από ότι το σαλόνι, σχεδιάστηκαν με πλουσιότερες λεπτομέρειες και ζεστά υλικά. Αντίθετα, το κύριο υπνοδωμάτιο καταλαμβάνει μια γωνία με περισσότερο φως και ανοιχτή θέα, απαιτώντας μια διαφορετική παλέτα υφασμάτων και χρωμάτων, όπως φαίνεται στο κρεμ χαλί από το Atelier Février ή στα κλινοσκεπάσματα.
