Φωτογραφίες: Daniel Wang
Η βραβευμένη φωτορεπόρτερ Brittainy Newman έχει σαφώς μάτι για εξαιρετικές συνθέσεις. Έχει εργαστεί ως συνεργάτης των New York Times και του Associated Press, και τα έργα της έχουν δημοσιευτεί σε αμέτρητα άλλα γνωστά έντυπα. Γι’ αυτό δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι το ενοικιαζόμενο σπίτι της τα τελευταία τέσσερα χρόνια είναι άψογα διαρρυθμισμένο. Δείχνει γεμάτο και μαξιμαλιστικό, αλλά όχι ακατάστατο ή ανοργάνωτο.
Είναι ένας χώρος που μοιάζει να ζει κανείς, αλλά και που αντανακλά κάποιον που έχει ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο και ενδιαφέρεται για πολλά πράγματα. Υπάρχει μια arcade μηχανή Pac-Man, ένα στατικό ποδήλατο, τουρκικές λάμπες που έχει αγοράσει κατά τη διάρκεια ταξιδιών και μια συλλογή από έπιπλα που έχει βρει σε υπαίθριες αγορές και στο Facebook Marketplace.
Ο χώρος αντανακλά ακόμη και την ιστορία της – είχε τοποθετήσει μόνιμα ξύλινα παντζούρια στην κρεβατοκάμαρα ως φόρο τιμής στο σπίτι των παππούδων της στη Νάπολη της Φλόριντα.
Το ίδιο το κτήριο είναι γεμάτο ιστορία. Χτίστηκε το 1914 ως Θέατρο Alhambra, και η Brittainy έχει επίσης έναν φόρο τιμής σε αυτό. Δεν προσέλκυσε, όμως, μόνο την ιστορία και τη μεγαλοπρεπή αρχιτεκτονική του διαμερίσματος, αλλά της άρεσε επίσης το γεγονός ότι το κτήριο ήταν σαν ”κοινότητα”: πολλοί από τους πιο στενούς της φίλους έχουν ζήσει σ’ αυτό. Έτσι ακριβώς βρέθηκε σε αυτό το διαμέρισμα.
«Ένα βράδυ, ενώ κοιμόμουν στο διαμέρισμα ενός φίλου, έριξα κατά λάθος μια λάμπα αφού ξύπνησα, και κατέβηκα κάτω στην αποθήκη για να πάρω μια σκούπα. Καθώς περνούσα τον δεύτερο όροφο, παρατήρησα μια πόρτα διαμερίσματος εντελώς ανοιχτή – άδεια, ήσυχη, σχεδόν περιμένοντας. Χτύπησα και, από καθαρή τύχη, ένας κτηματομεσίτης ήταν μέσα και μου έδειξε το διαμέρισμα. Ακριβώς εκεί στην πόρτα, του είπα ότι θα δούλευα όσο πιο σκληρά μπορούσα για να ζήσω εκεί και να πληρώσω το ενοίκιο. Δύο μέρες αργότερα, υπέγραψα το μισθωτήριο συμβόλαιο και μετακόμισα».
