Φωτογραφίες: Andrea Gunn Real Estate Photography
Ο interior designer Dylan Bradley έψαχνε ένα σπίτι που να μην μοιάζει με τίποτα από όσα μεγάλωσε. Καταγόμενος από την Αλάσκα, όπου παραδέχεται ότι τα ιστορικά σπίτια ήταν σπάνια, ήθελε να βρει ένα σπίτι προς ενοικίαση στο Σακραμέντο με γοητευτικές, ιστορικές αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες.
Πριν από δύο χρόνια, ζούσε στο υπόγειο μιας πολυκατοικίας βικτωριανού στυλ, χτισμένη το 1905. Ωστόσο, φίλοι που ζούσαν στον τελευταίο όροφο του είπαν για ένα άδειο διαμέρισμα, που τελικά, δεν ήταν ακριβώς άδειο, αλλά παρόλα αυτά ερωτεύτηκε τα μεγάλα παράθυρα που προσέφεραν θέα στα δέντρα έξω.
«Βρήκα το σπίτι εγκαταλελειμμένο, με όλα όσα είχε ο προηγούμενος ένοικος να έχουν μείνει πίσω. Το στυλ ήταν αναμφισβήτητα ”άγριο”: το μισό πάτωμα ήταν καλυμμένο με ξεφλουδισμένα λευκά πλακάκια, ενώ το άλλο μισό είχε μωβ χαλί. Το κυρίως δωμάτιο ήταν βαμμένο απαλό λιλά, το υπνοδωμάτιό μου μελιτζανί, και οι ντουλάπες ήταν βαμμένες σε κίτρινο και κόκκινο».
Ως σχεδιαστής εσωτερικών χώρων, ο Dylan μπορούσε να δει πέρα από το χαοτικό σημείο εκκίνησης του διαμερίσματος. Αποδείχθηκε ότι και ο σπιτονοικοκύρης του τον εμπιστευόταν, και όχι μόνο τον άφησε να κάνει αλλαγές, αλλά βοήθησε και να τις πληρώσει. Σύντομα, το στούντιο μετατράπηκε σε έναν «ρομαντικό και παλαιού τύπου» χώρο, γεμάτο με πολλά στρωματοποιημένα κομμάτια.
