Φωτογραφία: Clinton Weaver
Σχεδιασμένο από την Trias, το έργο καταδεικνύει πώς μια παλαιωμένη κατασκευή μπορεί να μετατραπεί σε ένα σύγχρονο οικογενειακό καταφύγιο, διατηρώντας παράλληλα τον χαρακτήρα και τη μνήμη που ήταν ενσωματωμένα στο αρχικό κτίριο. Αντί να κατεδαφίσει το υπάρχον σπίτι, η ομάδα σχεδιασμού προσέγγισε το έργο ως αυτό που περιγράφουν ως «ριζική ανακαίνιση», διατηρώντας την κεντρική δομή, ενώ παράλληλα αναδιαμορφώνει το εσωτερικό και την εμπειρία του χώρου.
Αρχικά χτισμένο τη δεκαετία του 1960, το σπίτι διέθετε μια ήσυχη γοητεία παρά τα χρόνια παραμέλησης. Μοντέρνα στοιχεία των μέσων του αιώνα παρέμειναν παρόντα, αν και κρυμμένα κάτω από δεκαετίες φθοράς. Η άφιξη στο ακίνητο δίνει τον τόνο για την εμπειρία του σπιτιού. Το αρχικό γκαράζ αφαιρέθηκε, επιτρέποντας στον μπροστινό κήπο να επεκταθεί προς στον δρόμο. Αντί να συναντά ο επισκέπτης ένα χτισμένο φράγμα, οι επισκέπτες συναντούν ένα απαλό κατώφλι πρασίνου πριν μπουν μέσα.
Η είσοδος αποκαλύπτει μια χωρική σύνθεση οργανωμένη γύρω από την ανοιχτότητα και τη σύνδεση με το τοπίο. Το κύριο επίπεδο διαβίωσης περιλαμβάνει μια ανοιχτή κουζίνα, τραπεζαρία και καθιστικό. Στην καρδιά του σχεδιασμού βρίσκεται ο εσωτερικός κήπος που καθορίζει το σπίτι με την αυλή. Τα μονοπάτια κινούνται γύρω από αυτόν τον κήπο, έτσι ώστε κάθε μετάβαση να επανασυνδέει τους ενοίκους με τη φύση. Τα υπνοδωμάτια συνδέονται με κοινόχρηστα μπαλκόνια με θέα στο τοπίο.
Τελικά, η επιτυχία αυτού του σπιτιού έγκειται στην ισορροπία διατήρησης και μεταμόρφωσης. Αναγνωρίζοντας τις δυνατότητες μέσα σε μια παραμελημένη κατασκευή, η Trias δημιούργησε ένα σπίτι που τιμά το παρελθόν, ενώ παράλληλα αγκαλιάζει τη σύγχρονη ζωή.
