Φωτογραφία: Malcolm Brown
Μέχρι πολύ πρόσφατα, η τυπική τοποθέτηση γραφείου στο σπίτι αποτελούνταν από ένα ανεξάρτητο γραφείο στον πίσω τοίχο, επιτρέποντας στον καθήμενο να βλέπει το υπόλοιπο δωμάτιο. Από το 2026, όμως, τα πράγματα αλλάζουν. Το γραφείο εξακολουθεί να βρίσκεται στον ίδιο πίσω τοίχο, αλλά η καρέκλα βρίσκεται τώρα στην άλλη πλευρά, στραμμένη προς τον τοίχο και όχι προς το υπόλοιπο δωμάτιο. Είναι μια επιλογή που βασίζεται αποκλειστικά στην αισθητική, και ναι, οι σχεδιαστές επιμένουν ότι λειτουργεί.
Δημιουργήστε οπτικό ενδιαφέρον
Αν πρόκειται να είστε στραμμένοι σε τοίχο, ο εν λόγω τοίχος μπορεί κάλλιστα να είναι ενδιαφέρων, και αυτό ακριβώς σκεφτόταν η Nomad Developments όταν υπέγραψε για να σχεδιάσει μια ιστορική μεζονέτα στο Ρίτσμοντ. «Στον χώρο διαβίωσης του πρώτου ορόφου, θέλαμε τα κουφώματα να κάνουν statement, κάτι με πραγματική παρουσία και μονιμότητα» λέει ο δημιουργικός διευθυντής και ιδρυτής Jack Simpson. «Η εξατομικευμένη εντοιχισμένη διακόσμηση σχεδιάστηκε από το στούντιό μας σε ξύλο καρυδιάς με επένδυση από καλάμι, εξισορροπώντας προσεκτικά τον αποθηκευτικό χώρο και την έκθεση, διατηρώντας παράλληλα το συνολικό αποτέλεσμα ήρεμο και κομψό».
Το παράθυρο στο επίκεντρο
Όταν η Zoë Feldman σχεδίασε αυτό το γραφείο στο σπίτι στην Ουάσινγκτον, η επιλογή μιας μοντέρνας διάταξης δεν ήταν ακριβώς η κορυφαία προτεραιότητά της. Στην πραγματικότητα, οι κινητήριες δυνάμεις της ήταν τόσο το αποτύπωμα όσο και η λειτουργικότητα του χώρου. «Σε αυτό το στενό γραφείο, με όμορφη θέα στον ποταμό, προμηθευτήκαμε ένα ειδικά κατασκευασμένο τραπέζι φαγητού από την Quarters στη Νέα Υόρκη και το αντιμετωπίσαμε ως τραπέζι βιβλιοθήκης – ιδανικό για την έκθεση βιβλίων και αντικειμένων, ενώ παράλληλα χρησιμεύει ως γραφείο όταν ο πελάτης θέλει να εργαστεί κοιτάζοντας το νερό» σημειώνει η Feldman. «Ένα μικρότερο, πιο παραδοσιακό γραφείο είναι στην πραγματικότητα κρυμμένο στην απέναντι πλευρά του δωματίου, λιγότερο ορατό από τον παρακείμενο χώρο διαβίωσης».
Τοποθετήστε μια ωραία ταπετσαρία
Οι μικροί, στενοί χώροι απαιτούν στρατηγικό σχεδιασμό και αυτό το γοητευτικό γραφείο, που βρίσκεται μπροστά σε ένα παράθυρο, δεν αποτελεί εξαίρεση. Για τη σχεδιάστρια Nicole Forina, το οπτικό ενδιαφέρον ήταν το κλειδί: «Η ταπετσαρία έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να κάνει τον χώρο να φαίνεται σκόπιμος» εξηγεί η Forina.
«Η ταπετσαρία προσθέτει βάθος, υφή και οπτική κίνηση, κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε έναν μικρό χώρο εργασίας όπου κάθε εκατοστό μετράει. Δίνει στο μάτι σας κάτι ελκυστικό για να στηριχτεί, βοηθώντας το δωμάτιο να φαίνεται ενεργοποιημένο αντί για επίπεδο».
Διατηρήστε τη διακόσμηση στο ελάχιστο
Η συνιδρύτρια του Studio Ocra, Valeria Fervorari πάει τα γραφεία στο σπίτι σε άλλο επίπεδο, ειδικά όσον αφορά το ίδιο το γραφείο, το οποίο αναμφισβήτητα αποτελεί το κεντρικό στοιχείο του δωματίου. «Η προσαρμοσμένη ξυλουργική, όταν σχεδιάζεται ειδικά για έναν χώρο, επιτρέπει στο γραφείο να γίνει μέρος μιας μεγαλύτερης, συνεκτικής σύνθεσης» λέει. «Το αποτέλεσμα είναι μια λύση που προσφέρει μεγαλύτερη λειτουργικότητα, ενώ παράλληλα ενσωματώνεται άψογα στην αρχιτεκτονική του δωματίου».
Η δημιουργία ενός αιωρούμενου γραφείου μπορεί να φαίνεται εύκολη υπόθεση, αλλά εδώ, χρειαζόταν δημιουργικότητα για να λειτουργήσει. Η ιταλικής καταγωγής σχεδιάστρια προσθέτει: «Ο σχεδιασμός ενός αιωρούμενου γραφείου απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες: η δομική στήριξη, η διαχείριση καλωδίων και οι διακριτές τσέπες πρέπει να σχεδιάζονται προσεκτικά για να διατηρούνται οι καθαρές γραμμές και η ομοιόμορφη εμφάνιση που καθορίζουν το τελικό αποτέλεσμα».
Δημιουργήστε κάτι ενσωματωμένο στον τοίχο
Ενώ ορισμένοι αρχιτέκτονες και σχεδιαστές προτιμούν να γκρεμίζουν τοίχους σε στενούς χώρους για να δημιουργήσουν μεγαλύτερα δωμάτια, άλλοι, όπως ο Jesse Fearins, συνεργάτης στο The Brooklyn Studio, θα προτιμούσαν να τους υιοθετήσουν. «Σε αυτό το γραφείο στο Cobble Hill του Μπρούκλιν, που δημιουργήθηκε στο τέλος μιας σκάλας, η ξυλουργική έχει σχεδιαστεί με ακρίβεια για να μεγιστοποιήσει την επιφάνεια δαπέδου του χώρου πλάτους δύο μέτρων».
Ενώ έπρεπε να γίνει λίγο έξυπνος, απέδωσε. Ενσωμάτωσε βιβλιοθήκες που απαιτούσαν μόνο 30 εκατοστά βάθος και μια σχετικά στενή (αλλά λειτουργική) επιφάνεια εργασίας βάθους 61 εκατοστών. «Αυτές οι βιβλιοθήκες, εκτός από την παροχή λειτουργικού αποθηκευτικού χώρου, παρέχουν στήριξη για την επιφάνεια εργασίας, έτσι ώστε τα πόδια να μπορούν να αποκλειστούν, επιτρέποντας έτσι μια εντελώς ανεμπόδιστη περιοχή από κάτω».
