Φωτογραφίες: Juan Jerez
Αν νομίζετε ότι για να είναι ένα σπίτι ευάερο, ανοιχτό και γαλήνιο, είναι απαραίτητο να έχετε μεγάλη έκταση, αυτό το παριζιάνικο διαμέρισμα μόλις 24 τ.μ. πρόκειται να σας διαψεύσει.
Πολύ μακριά από τα στενά στούντιο των φοιτητικών κατοικιών, αυτό το σπίτι απογυμνώνει τα πράγματα από τα βασικά, χωρίς ποτέ να φαίνεται βαρετό. Ναι, το χρωματικό σχέδιο μπορεί να είναι ουδέτερο και το στυλ μινιμαλιστικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει κάτι βαρετό σε αυτό το μικρό διαμέρισμα. Στην πραγματικότητα, από πολλές απόψεις, είναι απόλυτα συναρπαστικό, μια φρέσκια άποψη για τη διακόσμηση ενός διαμερίσματος με ελάχιστο χώρο.
Για τη σχεδιάστρια, αυτό ήταν ακριβώς αυτό που την γοήτευσε σε αυτό το έργο. «Οι μικροί χώροι συχνά σε ωθούν να είσαι πιο εφευρετικός», εξηγεί η Camille Saucereau, από το Rosso Studio. «Κάθε εκατοστό πρέπει να εξυπηρετεί το σχέδιο χωρίς να διακυβεύεται η ατμόσφαιρα». Και δεν το έκανε. Με ένα συνεπές όραμα στο μυαλό της και πολλά κόλπα εξοικονόμησης χώρου στη διάθεσή της, η Camille δείχνει ακριβώς πώς να αξιοποιήσετε στο έπακρο τους πιο μικρούς χώρους.
Το brief
Σε αυτό το μικροσκοπικό παριζιάνικο διαμέρισμα, ο μινιμαλιστικός σχεδιασμός αποκτά μια νέα πνοή, αφήνοντας τις «βαρετές» κατηγορίες στα σκουπίδια και δείχνοντας ακριβώς πώς ένα σπίτι μπορεί να έχει προσωπικότητα, χωρίς την ακαταστασία. «Ο πελάτης είναι ένας μόνος άντρας που ήθελε έναν πολύ μινιμαλιστικό και τακτοποιημένο χώρο» εξηγεί η Camille. Χωρίς να καταφύγει στο τυπικό στυλ ανδρικής ”σπηλιάς”, η Camille ξεκίνησε να δημιουργεί ένα σχέδιο που ενσάρκωνε μια πιο αρρενωπή εκδοχή του μινιμαλισμού.
«Δεδομένου ότι το διαμέρισμα έχει μόνο 24 τετραγωνικά μέτρα, ο στόχος ήταν να παραμείνει εντελώς ανοιχτό και να αξιοποιηθούν στο έπακρο τα δύο μεγάλα παράθυρα για να δημιουργηθεί η πιο φωτεινή δυνατή ατμόσφαιρα» λέει η Camille.
Παρά τις μικροσκοπικές διαστάσεις του χώρου, δύο εντυπωσιακά παράθυρα πλημμυρίζουν το διαμέρισμα με φυσικό φως, οπότε η διασφάλιση ότι αυτά έπαιξαν κεντρικό ρόλο στον τελικό σχεδιασμό ήταν ένας εύκολος τρόπος για να αναδειχθούν τα υπάρχοντα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του σπιτιού.
Πολλοί άνθρωποι με στούντιο ή άλλους ανοιχτούς χώρους διαβίωσης συνειδητοποιούν ότι η δημιουργία μιας αίσθησης διαχωρισμού μεταξύ των διαφορετικών περιοχών του σπιτιού τους μπορεί να είναι μια μεγάλη πρόκληση. «Επειδή όλες οι λειτουργίες του διαμερίσματος επικοινωνούν μεταξύ τους, ήθελα να θολώσω τα όρια και να διατηρήσω τον χώρο πολύ καθαρό και γαλήνιο. Δημιούργησα έντονα σημεία εστίασης, ειδικά την κουζίνα με το σκαλιστό μπλοκ τραβερτίνης ενσωματωμένο σε έναν λευκό γραμμικό τοίχο αποθήκευσης, και έπαιξα με τα επίπεδα του δαπέδου για να ορίσω διακριτικά κάθε ζώνη. Η πρόθεσή μου ήταν να δημιουργήσω ένα ήρεμο, ρευστό περιβάλλον όπου οι όγκοι, αντί για τα χωρίσματα, καθοδηγούν την εμπειρία του χώρου».
Το design
Όταν σχεδιάζουμε έναν τόσο μικρό χώρο, μπορεί συχνά να μοιάζει με μια σειρά από εμπόδια που πρέπει να ξεπεραστούν, μια συνεχή μάχη συμβιβασμού μετά από συμβιβασμό. Αλλά σε αυτό το σχέδιο, η Camille απέδειξε ότι αυτό δεν χρειάζεται να ισχύει.
«Δεν έκανα κανέναν συμβιβασμό» λέει. Αντίθετα, σχεδίασε το διαμέρισμα προσεκτικά και σκόπιμα, μετατοπίζοντας δωμάτια για να αξιοποιήσει καλύτερα τον διαθέσιμο χώρο. «Επέλεξα να τοποθετήσω το μπάνιο στην πρώην κουζίνα για να του δώσω ιδιωτικότητα και το δικό του παράθυρο» εξηγεί. «Στη συνέχεια, αναδιατύπωσα το σχέδιο για να συμπεριλάβω όλα όσα χρειαζόταν το διαμέρισμα: γενναιόδωρο αποθηκευτικό χώρο, μια λειτουργική μοντέρνα κουζίνα, ένα καθιστικό και ένα ευρύχωρο κρεβάτι».
Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν ένα αδύνατο κατόρθωμα για ένα διαμέρισμα 24 τετραγωνικών μέτρων, αλλά, λέει η Camille, «Για να το πετύχω αυτό, ελαχιστοποίησα όσο το δυνατόν περισσότερο τους χώρους κυκλοφορίας. Η πρόκληση μετατράπηκε σε ευκαιρία να σμιλεύσω έναν χώρο που να είναι ταυτόχρονα ολοκληρωμένος και εξαιρετικά ρευστός».
Δημιουργώντας αυτή την αίσθηση συνέχειας και ρευστότητας, η Camille επέλεξε να χρησιμοποιήσει υλικά που παραπέμπουν το ένα στο άλλο, με ποικίλα φινιρίσματα, όλα στην ίδια γήινη χρωματική παλέτα.
Πρώτον, η Camille επέλεξε ταβερτίνη «για την αντοχή της, ειδικά όταν συνδυάζεται με ξύλο και το πολύ ουδέτερο λευκό του υπόλοιπου διαμερίσματος» λέει. «Είναι κομψή, διακριτική και δυναμική. Αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι το πώς το μεταβαλλόμενο φως κατά τη διάρκεια της ημέρας ζωντανεύει τον τραβερτίνη και δίνει ζωή σε ολόκληρο το διαμέρισμα».
Στη συνέχεια «συνδύασα ξύλο, ορυκτές υφές και χαλί σε μια ενιαία παλέτα: μπεζ, λευκό και φυσικό ξύλο. Η υπερυψωμένη πλατφόρμα, φτιαγμένη από μαύρο τούβλο με χοντρές αρθρώσεις, προσθέτει βάθος και ενεργοποιεί διακριτικά τον χώρο. Είναι το μόνο πιο σκούρο στοιχείο, σχεδόν σαν ένα στρώμα γείωσης που στηρίζει ολόκληρο το διαμέρισμα».
Αυτό είναι σίγουρα ένα σπίτι γεμάτο χαρακτήρα, προσωπικότητα και στυλ μέσα από τα διακριτικά σχεδιαστικά στοιχεία και χαρακτηριστικά του.
