Φωτογραφίες: Elliot Sheppard
«Περνάω πολύ, πολύ περισσότερο χρόνο στο στούντιό μου παρά στο σπίτι μου», λέει η Suzy Murphy. «Είναι ο πιο προσωπικός μου χώρος, πολύ περισσότερο από το σπίτι μου. Όταν μπαίνετε στο στούντιο ενός καλλιτέχνη, μπαίνετε στο μυαλό του, επειδή όλα όσα υπάρχουν εκεί είναι είτε αυτά που έχω δημιουργήσει είτε πρόκειται να δημιουργήσω». Το κτήριο, που βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τον δρόμο και έχει πρόσβαση μέσω ενός γοητευτικού μπροστινού κήπου, σχεδιάστηκε τη δεκαετία του 1920 ως ένα σύνολο στούντιο καλλιτεχνών. Οι ξεχωριστοί χώροι έκτοτε έχουν μετατραπεί κυρίως σε διαμερίσματα, όπως ήταν αυτό της Suzy όταν το βρήκε για πρώτη φορά πριν από 15 χρόνια.
Είναι ένας μικρός χώρος, αλλά εντυπωσιακός: ο κύριος χώρος διπλού ύψους έχει δοθεί σε καμβάδες και τραπέζια εργασίας, με το φως της ημέρας να πλημμυρίζει από τους φεγγίτες, ενώ ο ημιώροφος από πάνω φιλοξενεί ένα υπνοδωμάτιο και ένα μπάνιο με πολυτελή έπιπλα.
Το εσωτερικό του σπιτιού ήταν ήδη όμορφο. Ένας απέραντος φωταγωγός εκτείνεται από το υπόγειο μέχρι το ισόγειο, με εσωτερικά παράθυρα από το μπροστινό σαλόνι και το διάδρομο με θέα σε μια τραπεζαρία διπλού ύψους από κάτω, όπου κρέμεται στον τοίχο ένας τεράστιος πίνακας. Η πραγματική πρόκληση ήταν ότι «ήταν σαν ένα σπίτι εργένηδων όταν το αγόρασα και μετά έπρεπε να το μετατρέψω σε οικογενειακό σπίτι».
Η Suzy αντιστάθηκε στην επιθυμία να φτιάξει την τυπική ανοιχτή κουζίνα στο υπόγειο, και αντ’ αυτού επέλεξε περισσότερους χώρους σαν ”φωλιές” – μια κομψή κουζίνα στο μπροστινό μέρος του σπιτιού και ένα καθιστικό στο πίσω μέρος με μια χαρούμενη κίτρινη οροφή. Λιτά υπνοδωμάτια καταλαμβάνουν τον πρώτο και τον δεύτερο όροφο, ενώ στον επάνω όροφο του σπιτιού υπάρχει ένα άλλο καθιστικό όπου το φως μπαίνει από τεράστια παράθυρα και το οποίο οι ενήλικοι γιοι της χρησιμοποιούν τώρα ως φωλιά.
