Φωτογραφίες: Rebecca Reid
«Η εργασία σε αυτή την κλίμακα» λέει ο Tom Bartlett για αυτό το μικρό pied-à-terre στο Marylebone, «είναι λίγο σαν να δουλεύεις σε βάρκα. Μπορείς να κάνεις πολλά μικρά πράγματα που κάνουν μεγάλη διαφορά». Το διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων σε έναν δρόμο με κλασικά κτίρια από κόκκινο τούβλο και κομψά καταστήματα ήταν μια ασυνήθιστη δουλειά για τον Tom, ιδρυτή, μαζί με τη Sasha von Meister του στούντιο σχεδιασμού Waldo Works.
Οι σχεδιαστές λένε συχνά ότι οι μικροί χώροι είναι καλές ευκαιρίες για πλούσια διακόσμηση, κάτι που σίγουρα συνέβη και εδώ. «Η πελάτισσά μου πέρασε πολύ χρόνο στο Παρίσι μεγαλώνοντας, και η εντολή της ήταν εμπνευσμένη από την ιδέα ενός κομψού μικρού διαμερίσματος των δεκαετιών του 1970 και του 1980 εκεί. Ταξιδεύει επίσης πολύ για τη δουλειά της, οπότε ήθελε να μοιάζει με ένα πολύ καλά εξοπλισμένο δωμάτιο ξενοδοχείου. Έπρεπε να έχει σαφή ταυτότητα και να είναι ένας χώρος που να μπορεί να νιώθει κανείς άνετα».
Ο διάδρομος δίνει τον τόνο, με φωτεινούς μπλε τοίχους και πιο σκούρες μπλε πόρτες. «Είχα στο μυαλό μου την ιδέα να μπω σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης όπου δεν είσαι σίγουρος αν είσαι προσκεκλημένος ή από ποια πόρτα να περάσεις» λέει ο Tom. «Μου αρέσει που είναι λίγο μπερδεμένο και μπορεί να μην είσαι αμέσως σίγουρος αν κάτι είναι πόρτα ή τοίχος».
Η μία πλευρά του διαμερίσματος καταλαμβάνεται από την κουζίνα, την τραπεζαρία και το καθιστικό, με τα δύο τελευταία να χωρίζονται από ένα στόμιο καμινάδας. Ο Tom τοποθέτησε μια κομψή πτυσσόμενη πόρτα καλυμμένη με τσόχα στη μία πλευρά του τζακιού, έτσι ώστε το καθιστικό και η τραπεζαρία να μπορούν να είναι ανοιχτά το ένα προς το άλλο ή να κλείνουν, και άνοιξε το στενό κομμάτι του τοίχου στην άλλη πλευρά, δημιουργώντας ένα γραφείο που εκτείνεται και στα δύο δωμάτια, αλλά μπορεί επίσης να κλείσει με ένα αντίστοιχο πτυσσόμενο παραβάν.
Ο Tom αναφέρεται στην κουζίνα ως έναν χώρο που θυμίζει Alice in Wonderland, με το φωτεινό δάπεδο με σκακιέρα, το ηλιόλουστο κίτρινο στόρι και τα μελιτζανί ντουλάπια. «Λατρεύω τις μικροσκοπικές κουζίνες» λέει «όπου δεν χρειάζεται να μετακινηθείς και έχεις τα πάντα, κυριολεκτικά τα πάντα εκεί».
Ενώ η γοητεία είναι ένα στοιχείο της επιτυχίας του διαμερίσματος, ένα άλλο είναι η αίσθηση της απόλυτης άνεσης. «Αυτό είναι κάτι που ο πελάτης μου σίγουρα ήθελε» εξηγεί ο Tom «αυτή την αίσθηση του να βρίσκεσαι ανάμεσα στις στέγες σε αυτόν τον πολύ ζεστό χώρο». Ολόκληρο το διαμέρισμα, εκτός από την κουζίνα και το μπάνιο, είναι καλυμμένο με μοκέτα, η οποία προσδίδει μια αίσθηση «φωλιάς», και τα πλούσια χρώματα κάθε δωματίου το ενισχύουν. Το μπάνιο είναι λαμπερό με ηλεκτρίκ κίτρινα και πράσινα πλακάκια, ένα σχέδιο βασισμένο σε ένα μπάνιο της δεκαετίας του 1930 που είχε δει ο Tom στην Αβάνα.
Ο Tom θυμάται την πελάτισσά του να λέει ότι σκέφτηκε το διαμέρισμα σαν «ένα κόσμημα» για να το παραδώσει στην κόρη της όταν μεγαλώσει. Υπάρχει κάτι σε αυτό το διαμέρισμα που το κάνει ιδιαίτερα δύσκολο να του αντισταθεί κανείς.