Φωτογραφίες: Griffin Andrews
Γενικά, οι interior designers τείνουν να διακοσμούν χώρους που αντανακλούν το προσωπικό στυλ των πελατών τους, και αυτή ήταν σίγουρα η κινητήρια δύναμη πίσω από την προσεκτική αναδιαμόρφωση της κουζίνας της διάσημης σεφ Antonia Lofaso στο Λας Βέγκας, από την Alison Victoria. Όταν δεν φοράει τη λευκή στολή της σεφ, η Lofaso συχνά φοράει μαύρα από την κορυφή ως τα νύχια, και μια τολμηρή χρήση της απόχρωσης ήταν μια από τις λίγες αισθητικές οδηγίες που έδωσε στη Βικτόρια κατά τη φάση σχεδιασμού του έργου.
«Ονειρευόταν να έχει μια κουζίνα ολομαύρη» λέει η Alison Victoria. «Ο σύντροφός της, ο Greg, ήταν σκεπτικός, αλλά είναι πραγματικά γνωστή για το ότι φοράει ολομαύρα. Είναι το vibe της, οπότε ήθελα να προσπαθήσω να το υιοθετήσω σε αυτήν την κουζίνα». Και αυτό ακριβώς έκανε. Το μεγαλύτερο μέρος του χώρου (και της γειτονικής τραπεζαρίας, την οποία σχεδίασε επίσης η Victoria) είναι σε ματ μαύρο με απαλές, αέρινες ουδέτερες αποχρώσεις για να μην είναι πολύ βαριά.
Η σχεδιάστρια μετέφερε την εκλεπτυσμένη παλέτα μέσα από την πρόσφατα σχεδιασμένη αψίδα στην τραπεζαρία, η οποία είναι φτιαγμένη τόσο για οικογενειακά γεύματα όσο και για πάρτι. Για να φέρει την τραπεζαρία στην καλύτερη αισθητική, η Victoria πρόσθεσε χαρακτήρα με αντίκες, οι οποίες περιλαμβάνουν τα πάντα, από έναν τεράστιο μπουφέ από την τοπική αγορά μέχρι μια ζυγαριά φαγητού στο island της κουζίνας, με πολλά επιπλέον κομμάτια αιώνων διάσπαρτα εδώ κι εκεί.
«Χρησιμοποίησα τα αιωρούμενα ράφια στην κουζίνα ως μέρος για να εκθέσω μερικές από τις μικρότερες αντίκες της, βάσεις βιβλίων μαγειρικής, ελαιόλαδο, μπαχαρικά και άλλα. Η περιοχή πάνω από την κουζίνα δεν προσέφερε πολύ χώρο για τα πάνω ντουλάπια, οπότε τα ανοιχτά ράφια ήταν μια εξαιρετική λύση» εξηγεί.
Το σπίτι στο Λας Βέγκας χτίστηκε τη δεκαετία του 1990 και η Victoria σημειώνει: «Η κουζίνα ήταν ξεκάθαρα από τη δεκαετίας του ’90. Δεν υπήρχαν ντουλάπια ούτε πάγκοι. Απλώς δεν ήταν κατάλληλο για έναν επαγγελματία σεφ, οπότε η κουζίνα ήταν το σημείο όπου έγινε η μεγάλη ανακαίνιση – αυτό ήταν το πραγματικό επίκεντρο αυτού του έργου».