Πριν από αρκετά χρόνια, οι Adam Charlap Hyman και Andre Herrero βρέθηκαν να βουτούν με το κεφάλι στους αρχαίους λουτρικούς πολιτισμούς της Ρώμης, της Ινδίας και της Αιθιοπίας, καθώς και στα σύγχρονα ιαπωνικά onsen, για το πρώτο τους ξενοδοχειακό έργο, το Pocketbook Hudson. «Υπάρχουν πολλά μέρη στον κόσμο με πλούσιους λουτρικούς πολιτισμούς, και οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι ένα από αυτά» λέει ο Charlap Hyman γελώντας. Το Pocketbook στοχεύει να το αλλάξει αυτό.
Το κτήριο από κόκκινο τούβλο, στο Hudson της Νέας Υόρκης, ξεκίνησε τη λειτουργία του τη δεκαετία του 1880 ως εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας, πριν μετατραπεί σε εργοστάσιο κατασκευής πορτοφολιών τη δεκαετία του 1930. Μετά τη διακοπή των εργασιών, η αείμνηστη διακοσμήτρια εσωτερικών χώρων Eleanor Ambos αγόρασε το κτήριο το 1993 για να στεγάσει μέρος της συλλογής της από έπιπλα αντίκες. Δεν άργησε η Ambos, από την οποία πήρε το όνομά της το εστιατόριο του ξενοδοχείου, να γίνει φίλη με τον συνιδρυτή του Pocketbook, Sean Roland. Μετά τον θάνατό της, ο Roland, μαζί με τρεις συνεργάτες, αγόρασε το ακίνητο.
Η εταιρεία Charlap Hyman and Herrero, προσλήφθηκε τον Οκτώβριο του 2021 για να επιβλέψει τον σχεδιασμό και την αρχιτεκτονική του εστιατορίου, του μπαρ και του lounge, καθώς και των δωματίων. Το Pocketbook είναι το πρώτο έργο φιλοξενίας αυτής της κλίμακας της εταιρείας. Χρειάστηκαν τέσσερα χρόνια για να ολοκληρωθεί. Οι σχεδιαστές αναρωτήθηκαν τι θεωρείται δημόσιος χώρος και τι ιδιωτικός, και πώς θα μπορούσαν να ανατρέψουν αυτές τις ιδέες.
Παράλληλα με τα 46 δωμάτια, υπάρχουν spa με θερμικές πισίνες με θαλασσινό νερό που θα ανοίξουν τον Ιανουάριο, ένα μικροσκοπικό κλαμπ χορού και μια «αίθουσα συγκέντρωσης» χωρητικότητας 200 ατόμων. Ο τελευταίος όροφος θα είναι ένας εκθεσιακός χώρος αφιερωμένος σε τοπικούς τεχνίτες και εμπόρους αντικών.
Το πρώτο βήμα ήταν μια ανακαίνιση του εσωτερικού χώρου για να προσαρμοστεί σε μια εντελώς νέα κάτοψη. Αντί να εξαλείψουν την αρχική αρχιτεκτονική, οι Charlap Hyman και Herrero θεώρησαν το κτίριο ως ένα κέλυφος για να εργαστούν μέσα. Διατήρησαν σκόπιμα μια σειρά από δομικές κολώνες άθικτη που υπαγόρευαν τον προσανατολισμό των κοινόχρηστων χώρων καθώς και τη μορφή των δωματίων. Τα τοξωτά παράθυρα του εργοστασίου επιτρέπουν τα ηλιοβασιλέματα και οι ανατολές να είναι ορατά από σχεδόν οπουδήποτε.
Η παλέτα υλικών για τα δωμάτια περιελάμβανε σφένδαμο, χάλυβα, χρώμιο και γυαλί. «Ενδιαφερθήκαμε για έπιπλα με πολλαπλές λειτουργίες» λέει ο Charlap Hyman. Τα μπάνια είναι ενωμένα σε ορισμένα από τα δωμάτια – μπανιέρες που ενώνουν τα κεφαλάρια των κρεβατιών, νιπτήρες που συνδέονται με κολώνες – μεταμορφώνοντας τις κοινές αντιλήψεις για τον οικιακό χώρο. Η μετάβαση, η μετάδοση και η μεταβίβαση οδήγησαν επίσης στις εννοιολογικές και αισθητικές επιλογές του διδύμου.