Φωτογραφίες: Leela Cyd
Η επιμελήτρια της Meow Wolf, Han Santana-Sayles, έψαχνε για ένα μέρος προς ενοικίαση στο Λος Άντζελες, επί τρεις μήνες. «Δεν μπόρεσα να βρω τίποτα στη γκάμα μου που να έχει μια ενδιαφέρουσα προσωπικότητα. Βρήκα αυτόν τον χώρο στο Zillow περίπου 30 λεπτά μετά την ανάρτησή του» ξεκινά. «Τα σπίτια διαθέτουν τοξωτές βεράντες και παράθυρα, εξωτερικούς χώρους από γυψομάρμαρο και κεραμοσκεπές. Σύμφωνα με την υποψηφιότητά τους στο Εθνικό Μητρώο Ιστορικών Τόπων, αυτά ”ενσαρκώνουν την έννοια των μπανγκαλόου της Νότιας Καλιφόρνιας» λόγω της διαρρύθμισής και των λεπτομερειών τους. Μερικές φορές, τουριστικές ομάδες περπατούν έξω για να επισημάνουν την ιστορική υποψηφιότητά τους».
Αυτό το μπανγκαλόου χτίστηκε το 1924 και απλώνεται σε μόλις 57 τετραγωνικά μέτρα, αλλά η Han εξηγεί ότι υπήρχε κάτι «γλυκό σαν εξοχικό» στον χώρο της Πασαντίνα, που συνοδευόταν από vintage διακοσμητικά, ξύλινα δάπεδα και ολόλευκους τοίχους. «Ακόμα και με τη φθορά από προηγούμενους ενοικιαστές, εξακολουθούσε να έχει μια ήσυχη γοητεία για την οποία ήμουν ενθουσιασμένη».
Η μεταμόρφωση ήταν η βασική θεματική για την Han και το σπίτι της: «Η μεταμόρφωση ενός χώρου, ακόμη και ενός μικρού, μπορεί να έχει βαθιά επίδραση στην ψυχή μας. Σίγουρα ισχύει για μένα. Ήθελα αυτό το σπίτι να αντικατοπτρίζει τα όμορφα και παράξενα συναισθήματα που βίωνα, αλλά πάνω απ’ όλα ήλπιζα ότι θα ήταν γεμάτο αισιοδοξία και φως». «Το γούστο μου είναι βαθιά συνδεδεμένο με το έργο μου – οι δημιουργικές μου συνεισφορές στο Meow Wolf μεταφέρονται στο σπίτι μου με τρόπους που κυμαίνονται μεταξύ ”ανοησίας” και ηρεμίας».
Αυτό που σίγουρα κλέβει τις εντυπώσεις είναι ο χώρος της τραπεζαρίας και της εργασίας, με ένα άγαλμα να λειτουργεί σαν γραφείο: «Το πιο ασυνήθιστο είναι το γραφείο – τάπιρος του Miles Robinson. Επειδή ο χώρος είναι μικρός, ήθελα ένα γραφείο που θα μπορούσε να λειτουργήσει και ως γλυπτό όταν δεν χρησιμοποιείται».
Όπως λέει η Han, η διακόσμηση αυτού του μικρού μπανγκαλόου δεν αφορούσε μόνο την εσωτερική διακόσμηση. «Ήταν η δημιουργία ενός οράματος για ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή μου. Το προσέγγισα σχεδόν σαν μια τελετουργία, μια ιεροτελεστία μετάβασης για να ξεπεράσω ένα οξύ στάδιο πένθους. Όταν μετακόμισα στο Λος Άντζελες, ήθελα να ξαναχτίσω τη ζωή μου και η διαμόρφωση αυτού του σπιτιού έγινε μέρος αυτής της διαδικασίας. Ήταν το να αφήσω μια νέα αγάπη να μπει μέσα. Κάθε επιλογή – οι συνεργασίες με φίλους, τα αλλόκοτα, custom έπιπλα, τα μικρά όμορφα αντικείμενα που συλλέχθηκαν στην πορεία – ήταν μια πράξη αγάπης προς τον εαυτό μου. Ήταν ο τρόπος μου να πω, μπορείς να το κάνεις αυτό».
