Φωτογραφία: Cat Han
Αν είναι κάτι που όλοι οι interior designers έχουν στόχο, είναι να φτιάξουν δωμάτια που θα αντέξουν στον χρόνο, ελπίζοντας πως σε πέντε, δέκα χρόνια ο κάθε χώρος θα είναι ακόμα πρακτικός, όμορφος και κομψός. Όσο κι αν προσπαθούμε να το αποφύγουμε, είναι μέχρι ενός σημείου αναπόφευκτο. Άμα βλέπεις ένα σαλόνι με πολύ χνουδωτό χαλί, είναι πιθανόν πως έχει διακοσμηθεί στα ’60s ή στα ’70s, η αφθονία του stainless steel και των λευκών τοίχων είναι στοιχεία που βλέπαμε συχνά τη δεακετία του 1990.
”Νιώθω πως οι μπεζ κουζίνες αρχίζουν να γίνονται, το 2025, ό,τι και το navy blue ή το terrazzo στις κουζίνες πριν 5-6 χρόνια. Συμπεριλαμβάνω, επίσης, το μαρμάρινο ‘πλωτό’ ράφι, τον wabi-sabi ασβεστόλιθο και τις μεγάλες γλάστρες από terra cotta. Είναι, κατά ένα μεγάλο βαθμό, η αισθητική του lifestyle influencer, η οποία έχει περάσει στην καθημερινότητά μας μέσα από τα καταστήματα και τα εμπορικά κέντρα” λέει ο interior designer Tom Morris. ”Ο κόσμος” συμπληρώνει ”θέλει κουζίνες που μοιάζουν περισσότερο με ένα σύνολο επίπλων”.
Για τον Duncan Campbell, συνιδρυτή του στούντιο εσωτερικής διακόσμησης Campbell-Rey, το κλειδί για να αποφευχθεί η ομοιόμορφη εμφάνιση ορισμένων εντοιχισμένων κουζινών είναι η συμπερίληψη αντικών: «Είτε πρόκειται για μια ανακυκλωμένη θήκη πιάτων, έναν αναπαλαιωμένο νεροχύτη, ή για αταίριαστες καρέκλες τραπεζαρίας κουζίνας, όλα αυτά βοηθούν στο να μην φαίνεται το δωμάτιο σαν να σχεδιάστηκε ταυτόχρονα (κάτι που συνήθως συμβαίνει στις κουζίνες)».
Παρόλο που οι αποθηκευτικοί χώροι είναι πάντα ευπρόσδεκτοι, πολλοί επιλέγουν να κρατούν μόνο τα χαμηλά ντουλάπια. ”Πολύ συχνά πάμε σε σπίτια και βγάζουμε τα περισσότερα ψηλά ράφια. Αυτόματα ο χώρος μοιάζει καινούργιος. Όταν διατηρείς τον χώρο οπτικά καθαρό, ειδικά στο ύψος των ματιών, δίνεις μια όμορφη, ανοιχτή αίσθηση” εξηγεί η designer Scarlett Supple. O designer Carlos Garcia συμφωνεί με το κόνσεπτ αυτό. Αν το επιτρέπει ο χώρος, μπορείς να επιλέξεις ανοιχτά ράφια σε έναν βοηθητικό χώρο όπως το pantry.
Πολλοί designers πιστεύουν πως σε μερικά χρόνια θα σκεφτόμαστε το κλασικό island σαν κάτι ξεπερασμένο. ”Δεν μ’ αρέσουν οι νησίδες, έχουν υπερβολιό όγκο και μπορεί να καταστρέψουν τη ροή στην κουζίνα” λέει ο Garcia. Στη θέση τους, αρχίζει να αναπτύσσεται μια αγάπη για αταίριαστα έπιπλα που δίνουν μια αίσθηση από layers. Ένα μεγάλο, κεντρικό τραπέζι ικανοποιεί την ανάγκη για περισσότερα καθίσματα αλλά δείχνει πιο χαλαρό.
H Beata Heuman εισηγείται να λαμβάνουμε υπόψη πότε χτίστηκε το σπίτι: ”τι συνέβαινε την εποχή που χτιζόταν, και πρόσθεσε κάτι από κάθε δεκαετία που ακολούθησε, για να φαίνεται μια εξέλιξη”. Με αυτό τον τρόπο είναι δύσκολο να αντιληφθείς πόσο πίσω πάει το κτήριο, δημιουργώντας ένα σπίτι που θα μπορούσε να ανήκει σε οποιαδήποτε εποχή και αποφεύγει τις τάσεις.