Φωτογραφίες: William Waldron
Η ζωή του σχεδιαστή κοσμημάτων Federico de Vera περιτριγυρίζεται από τρισδιάστατα αντικείμενα: ένα σετ από ατσάλινες μπούκλες γεωργιανών παπουτσιών, μια πολύχρωμη θρησκευτική φιγούρα, μια σειρά από βικτωριανές καρφίτσες κ.ά. Ο de Vera γυρίζει τον κόσμο για να ανακαλύπτει αντικείμενα που ”δεν έχουν τίποτα λάθος”, κάτι πολύ πιο δύσκολο από το να έψαχνε αυτά που είναι απλά όμορφα.
Παρόλο που τα καταστήματά του ήταν πάντα σαν χώροι γεμάτοι με παράξενα ευρήματα, το διαμέρισμά του είναι ο απόλυτος χώρος έκφρασης και η απόδειξη πως η διαρρύθμιση των αντικειμένων είναι τόσο σημαντική όσο και τα ίδια τα αντικείμενα. Με εκατοντάδες ευρήματα τοποθετημένα συχνά πολύ κοντά το ένα με το άλλο, ο χώρος είναι απρόσμενα ευρύχωρος και άνετος.
Το διαμέρισμα, στο κτήριο του Μανχάταν που χρονολογείται στη δεκαετία του 1920, περιλαμβάνει τα καλύτερα από τις συλλογές των καταστημάτων: μια βιτρίνα γεμάτη με ποτήρια από τη Βενετία, συλλεκτικά ασιατικά βάζα και αρκετά θρησκευτικά αντικείμενα για να ανοίξει δικό του μοναστήρι. Σε έναν τέτοιο χώρο, η γεωμετρία είναι συνειδητά απούσα. ”Για εμένα, το να δείχνεις εμπιστοσύνη στην τεχνητή ισορροπία – μια απλίκα εδώ, μια άλλη δίπλα από το τζάκι – είναι πολύ απλό. Αν κατανοείς τη φύση κάθε αντικειμένου και πώς συνομιλεί με τα πράγματα γύρω του, ξέρεις πώς θα φτιάξεις ισορροπία χωρίς να πρέπει να συνδυάσεις τα πάντα σε ζευγάρια” λέει ο ίδιος.
