Φωτογραφίες: Paul Massey
Έξω από την πόλη Melrose στα Σκωτσέζικα Σύνορα, ένα πελώριο σπίτι επιβάλλεται μέσα στο τοπίο αλλά, ταυτόχρονα, δένει σ’ αυτό. Κτισμένο το 1802, με διάφορες ανακαινίσεις κατά καιρούς, αποτέλεσε σπίτι για την πριγκίπισσα Αλίκη πριν ένα αιώνα.
Μιας και ήταν πάντα οικογενειακό σπίτι, οι νέοι του ιδιοκτήτες, ο Walter, Κόμης του Dalkeith και κληρονόμος του δουκάτου του Buccleuch, και η σύζυγός του, το βρήκαν καλοσχεδιασμένο και υπερβολικά κατοικίσιμο. Αυτό δεν σημαίνει πως ήταν έτοιμο από την πρώτη στιγμή αφού η βάση κι αν ήταν εκεί, χρειαζόταν επιδιορθώσεις. Η οροφή είχε διαρροές, η διακόσμηση ήταν εκεί από τα ’50s, και κανένας δεν ζούσε σ’ αυτό εκτός από έναν οικονόμο.
To ισόγειο περιλαμβάνει οκτώ υπνοδωμάτια και έξι μπάνια, βιβλιοθήκη, τραπεζαρία, δύο γραφεία, κουζίνα, playroom και games room και δωμάτιο ζωγραφικής. Λίγα μπορούσαν να αλλάξουν στη διαρρύθμιση αλλά ανάμεσα στις αλλαγές ήταν και η μεταμόρφωση δύο υπνοδωματίων σε μπάνια και η ένωση δύο μικρών μπάνιων. Η προσθήκη μιας διπλής πόρτας ανάμεσα στην είσοδο και στο δωμάτιο ζωγραφικής ήταν αυτή που βελτίωσε τη ροή του χώρου.
Η δημιουργία ενός σπιτιού που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στις ανάγκες μιας οικογένειας ήταν σημαντική, αλλά εξίσου σημαντικό ήταν και μια πιο σύγχρονη αισθητική. Η interior designer Olivia Emery κράτησε συγκεκριμένα στοιχεία από την παλιά διακόσμηση. Για τον εμπλουτισμό της έπρεπε να ανατρέξει στην αποθήκη, στα έπιπλα και στα έργα τέχνης που είχε ήδη στην κατοχή της η οικογένεια.
